วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาถนนคนเดินในนครเชียงใหม่โดยได้ศึกษาถึงปัจจัยในการกำหนดเส้นทางของถนนคนเดิน ประเภท รูปแบบและเกณฑ์ในการพิจารณาในแต่ละปัจจัย เพื่อที่จะใช้ในการคัดเลือกเส้นทางที่มีความเหมาะสม ในการใช้งานแต่ละพื้นที่ รวมถึงการศึกษาระบบการจราจร กิจกรรมบริเวณเส้นทางที่ถูกคัดเลือก ซึ่งการจราจรจะเป็นเงื่อนไขในการกำหนด รูปแบบของถนนคนเดิน และข้อเสนอแนะในการจัดการที่เหมาะสม จากการศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการคัดเลือกเส้นทางถนนคนเดิน จำนวน 4 ปัจจัย คือปัจจัยด้านที่พักและการบริการด้านการท่องเที่ยว ปัจจัยด้านกิจกรรมการค้าที่สำคัญ ปัจจัยด้านโบราณสถาน และปัจจัยด้านวัฒนธรรมพื้นถิ่น ปัจจัยทั้ง 4 จะส่งผลต่อการกำหนดประเภทถนนคนเดิน โดยกำหนดประเภทถนนคนเดินได้ 4 ประเภท คือ ประเภทกิจกรรมการค้า ประเภทกิจกรรมการค้าเชิงท่องเที่ยว ประเภทท่องเที่ยวเชิงกิจกรรมของชุมชนเมือง แะลประเภทอนุรักษ์ย่านวัฒนธรรมพื้นถิ่นและโบราณสถาน ผลการวิจัยสรุปได้ว่าจากปัจจัยถนนคนเดิน สามารถคัดเลือกเส้นทางที่มีความเหมาะสมได้ทั้งหมด 11 เส้นทาง โดยแต่ละเส้นทางมีเอกลักษณ์ และศักยภาพที่ต่างกัน จึงส่งผลให้รูปแบบของถนนคนเดินส่วนใหญ่ และระยะเวลาในการจัดมีความแตกต่างกัน โดยที่ถนนคนเดินในแต่ละแบบจะสอดคล้องกับกิจกรรมการใช้งานในแต่ละพื้นที่ โดยมีแนวทางในการจัดการเชิงพื้นที่ให้มีความสัมพันธ์ต่อการใช้งาน และระบบการจราจรในแต่ละพื้นที่อย่างเหมาะสมต่อนครเชียงใหม่