งานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการแก้ความเข้าใจผิดในผู้พูดคนไทยและผู้พูดคนอเมริกันในเชิงวัจนปฏิบัติศาสตร์ข้ามวัฒนธรรม และในผู้เรียนชาวไทยใช้ภาษาอังกฤษในเชิงวัจนปฏิบัติศาสตร์ภาษาในระหว่าง ข้อมูลที่ใช้ในการวิเคราะห์ได้มาจากการตอบแบบสอบถามของนักศึกษามหาวิทยาลัยเพศหญิงจำนวน 400 คน และจากการสัมภาษณ์ร้อยละสิบของกลุ่มตัวอย่าง ผลการวิจัยพบว่า ในการแก้ความเข้าใจผิด ผู้พูดคนไทยและคนอเมริกันต่างก็ให้ความสำคัญกับสถานภาพระหว่างผู้พูดผู้ฟังทั้งด้านสถานภาพทางสังคม อายุ และผลเสียถ้าไม่แก้ความเข้าใจผิดที่จะเกิดขึ้นกับผู้พูดหรือผู้ฟังในปริมาณและแบบฉบับของตน นอกจากลักษณะเฉพาะที่เป็นการใช้รูปภาษาเพื่อความสุภาพ เช่น คำลงท้ายในภาษาไทยและรูปกริยาอดีตในภาษาอังกฤษ ผู้พูดคนไทยและคนอเมริกันต่างมีวิธีการแก้ความเข้าใจผิดเช่นเดียวกัน แต่นิยมใช้วิธีการเหล่านั้นแตกต่างกัน ทั้งนี้ การที่คนไทยนิยมใช้การปฏิเสธโดยบอกว่าผู้ฟังเข้าใจผิดหรือจำผิด อาจทำให้เกิดปัญหาการสื่อสารข้ามวัฒนธรรมได้ สำหรับการศึกษาภาษาในระหว่างของผู้เรียนชาวไทยในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อแก้ความเข้าใจผิด ผลการศึกษาพบว่า โอกาสและปริมาณประสบการณ์การใช้ภาษาอังกฤษมีผลโดยตรงต่อการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อแก้ความเข้าใจผิด ผู้เรียนคนไทยที่เรียนในสหรัฐอเมริกาใช้ภาษาอังกฤษแก้ความเข้าใจผิดได้เหมือนภาษาเป้าหมายมากกว่าผู้ที่เรียนในไทย อย่างไรก็ตามผู้เรียนในประเทศไทยประสบการณ์ภาษาอังกฤษสูงเป็นกลุ่มที่แสดงการถ่ายโอนภาษาแม่มากที่สุดแทนที่จะเป็นผู้เรียนในประเทศไทยประสบการณ์ภาษาอังกฤษต่ำ ทั้งนี้ เนื่องจากกลุ่มประสบการณ์ต่ำมีความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษไม่มากพอที่จะมีการถ่ายโอนทางวัจนปฏิบัติศาสตร์ได้