วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ เสนอระบบที่ใช้การเข้ารหัสปริภูมิ-เวลาแบบบล็อกเชิงดิฟเฟอเรียนเชียลร่วมกับโอเอฟดีเอ็ม ในช่องสัญญาณที่มีเฟดดิงแบบเลือกความถี่ เพื่อทำให้สมรรถนะในแง่ของอัตราบิตผิดพลาด ของระบบดีกว่าระบบที่ใช้การเข้ารหัสปริภูมิ-เวลาแบบบล็อกเขิงดิฟเฟอเรนเชียลเพียงอย่างเดียว ในช่องสัญญาณแบบเดียวกัน เนื่องจากหลักการของระบบที่เสนอนี้ อาศัยข้อดีของโอเอฟดีเอ็มที่มีการใส่เวลาคุมในแต่ละสัญลักษณ์ของโอเอฟดีเอ็ม สำหรับป้องกันการแทรกสอดระหว่างสัญลักษณ์ ดังนั้นเมื่อช่องสัญญาณส่งผลให้เกิดการแผ่แบบประวิงเวลาที่ไม่เกินช่วงเวลาคุมนี้ ก็จะไม่เกิดการแทรกสอดระหว่างสัญลักษณ์ขึ้น การนำโอเอฟดีเอ็มมาใช้กับช่องสัญญาณที่มีเฟดดิงแบบเลือกความถี่ จึงเปรียบเสมือนการแปลงช่องสัญญาณเป็นช่องสัญญาณย่อยที่ขนานกันตามจำนวนคลื่นพาห์ย่อย ซึ่งช่องสัญญาณย่อยเหล่านี้มีเฟดดิงแบบราบนั่นเอง ระบบที่เสนอนี้แบ่งออกเป็น 2 วิธี คือ ระบบที่เสนอวิธีที่ 1 และระบบที่เสนอวิธีที่ 2 ซึ่งทั้งสองวิธีมีการเข้ารหัสปริภูมิเวลาแบบบล็อกเชิงดิฟเฟอเรนเชียลที่แต่ละคลื่นพาห์ย่อย และการตรวจจับของภาครับที่แตกต่างกัน ผลจากการจำลองแบบด้วยคอมพิวเตอร์แสดงให้เห็นว่า ระบบที่เสนอทั้งสองวิธีมีสมรรถนะในแง่ของอัตราบิตผิดพลาดที่ดีกว่าระบบที่ใช้การเข้ารหัสปริภูมิ-เวลาแบบล็อกเชิงดิฟเฟอเรนเชียลเพียงอย่างเดียว ทั้งในกรณีสายอากาศส่งจำนวน 2 3 และ 4 ตัว ซึ่งใช้รหัสกรุ๊ปยูนิแทรีที่มีอัตราการเข้ารหัสเท่ากับ 1.0 1.5 และ 2.0 b/s/Hz ถึงแม้ว่าเมื่อพิจารณาความซับซ้อนของการคำนวณ ระบบที่เสนอทั้งสองวิธีจะมีความซับซ้อนที่เพิ่มขึ้น แต่ก็เป็นความซับซ้อนที่สามารถยอมรับได้