การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาทฤษฎี แนวคิดเกี่ยวกับการกำหนดนโยบายสาธารณะด้านการกีฬา 2) ศึกษาถึงบริบท กระบวนการ และผู้กำหนดนโยบายสาธารณะด้านการกีฬาในประเทศไทย 3) ศึกษาถึงความเกี่ยวข้องระหว่างการกำหนดนโยบายสาธารณะด้านการกีฬาในประเทศไทยกับการเสริมสร้างความมั่นคงของชาติอีกด้วย รวมทั้งมีการตั้งสมมติฐานของการศึกษาวิจัยข้อที่ 1ว่าการกำหนดนโยบายสาธารณะด้านการกีฬาในประเทศไทย ในช่วงก่อนที่มี แผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติฉบับที่ 1 เป็นนโยบายที่ถูกกำหนดในลักษณะตัวแบบชนชั้นนำ (Elite Model) ในขณะที่การกำหนดนโยบายด้านการกีฬาในประเทศไทยตั้งแต่ที่มีแผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติฉบับที่ 1 เป็นต้นมา เป็นนโยบายที่ถูกกำหนดในลักษณะตัวแบบค่อยเป็นค่อยไป (Incremental Model) และตัวแบบกลุ่ม (Group Model)ส่วนสมมติฐานของการศึกษาวิจัยข้อที่ 2 ตั้งไว้ว่าการกำหนดนโยบายสาธารณะด้านการกีฬาในประเทศไทยมีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงกับความประสงค์ให้กีฬามีส่วนช่วยเสริมสร้างความมั่นคงของชาติ โดยที่ในช่วงเวลาก่อนที่มีแผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติฉบับที่ 1 มีความประสงค์ให้กีฬาช่วยเสริมสร้างความมั่นคงด้านอธิปไตยของประเทศเป็นหลัก ในขณะที่ช่วงเวลาตั้งแต่ที่มีแผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติฉบับที่ 1 เป็นต้นมามีความประสงค์ให้กีฬาช่วยเสริมสร้างความมั่นคงด้านสังคมเป็นหลัก จากการศึกษาวิจัยพบว่าการกำหนดนโยบายสาธารณะด้านการกีฬาในประเทศไทยนั้นเป็นไปในลักษณะของตัวแบบชนชั้นนำ และตัวแบบค่อยเป็นค่อยไปทั้งในช่วงเวลาก่อนที่จะมีแผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติฉบับที่ 1 และช่วงเวลาตั้งแต่ที่มีแผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติฉบับที่ 1 แล้ว โดยในช่วงเวลาตั้งแต่ที่มีแผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติฉบับที่ 1 แล้วนั้นแม้ว่าจะมีลักษณะของการกำหนดนโยบายเป็นตัวแบบชนชั้นนำก็ตาม แต่ว่าบุคคลจากภาคที่ไม่ใช่รัฐกลับมีบทบาทและมีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบายมากยิ่งขึ้น รวมทั้งพบว่าการกำหนดนโยบายสาธารณะด้านการกีฬาในประเทศไทยมีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงกับความประสงค์ ที่จะให้กีฬามีส่วนช่วยเสริมสร้างความมั่นคงของชาติทั้งในช่วงเวลาตั้งแต่ก่อนที่มีแผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติฉบับที่ 1 และช่วงเวลาตั้งแต่ที่มีแผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติฉบับที่ 1 เป็นต้นมาโดยเฉพาะอย่างยิ่งความมั่นคงด้านอธิปไตยของประเทศเป็นหลัก และในช่วงเวลาตั้งแต่ที่มีแผนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติฉบับที่ 1 เป็นต้นมา ได้มีความประสงค์ให้กีฬาช่วยเสริมสร้างความมั่นคงทางด้านสังคมเป็นหลักด้วยอีกด้านหนึ่งด้วย