งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศกับเชาวน์ปัญญาและเชาวน์อารมณ์ของเด็กชั้นประถมศึกษา โดยคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ใน 4 โรงเรียนจากเขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร จำนวน 141 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มที่มีปริมาณการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศมากจำนวน 76 คน และกลุ่มที่มีปริมาณการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศน้อย จำนวน 65 คน ผลการวิจัยมีดังนี้ 1. กลุ่มตัวอย่างที่มีปริมาณการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศมากมีระดับเชาวน์ปัญญา ความสามารถในการวิเคราะห์ สรุป และการแยกประเภท และความสามารถในการคาดคะเนตามหลักเหตุผล แตกต่างจากกลุ่มตัวอย่างที่มีปริมาณการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศน้อย แต่มีความสามารถในการสังเกต ความสามารถทางคณิตศาสตร์ และความสามารถทางการใช้ภาษา ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 2. กลุ่มตัวอย่างที่มีปริมาณการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศมากและกลุ่มตัวอย่างที่มีปริมาณการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศน้อยมีระดับเชาวน์อารมณ์ด้านการควบคุมอารมณ์ การใส่ใจและเข้าใจอารมณ์ผู้อื่น การยอรับผิด การปรับตัวต่อปัญหา การกล้าแสดงออกอย่างเหมาะสม ความพอใจในตนเอง การรู้จักปรับใจ และการรื่นเริงเบิกบาน ไม่แตกต่างกัน แต่มีความมุ่งมั่นพยายามแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05