เก็บตัวอย่างฝุ่นละอองขนาดเล็ก PM(,10) และ PM(,2.5) บริเวณสถานีรถไฟฟ้าพญาไท พระโขนง และช่องนนทรี (สถานีเปรียบเทียบ ด้วยเครื่องเก็บตัวอย่างชนิดติดตัวบุคคลติดหัวคัดแยกฝุ่นอิมแพคเตอร์ และหาความเข้มข้นฝุ่นตามหลักวิธี Gravimetric ด้วยเครื่องชั่งไฟฟ้าที่มีทศนิยมหกตำแหน่ง ความเข้มข้นฝุ่นละออง PM(,10) ที่ตรวจวัดได้เปรียบเทียบกับค่าที่เก็บตัวอย่างอากาศด้วยวิธีเทปรังสีเบต้า และ ความเข้มข้นฝุ่นละออง PM(,2.5)ที่ตรวจวัดได้เปรียบเทียบกับค่าที่เก็บตัวอย่างอากาศด้วยเครื่อง R&P single channelsampler ที่สถานีเฝ้าระวังของกรมควบคุมมลพิษ สถานีดินแดง พบว่าวิธีตรวจวัดทั้งสองวิธีมีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญดังสมการ PM(,10) (Cascade) = 1.2424 PM(,10)(Beta-attenuation) r('2) = 0. 8610 และ PM(,2.5) (Cascade) = 1.2593 PM(,2.5)(R&P single channel sampler) r('2) = 0.9594 ความเข้มข้นฝุ่นละอองขนาดเล็กในวันทำงานมีค่ามากกว่าวันหยุดและสัมพันธ์กับปริมาณจราจรที่ผ่านใต้สถานี ความเข้มข้นฝุ่นละอองลดลงตามระดับความสูง และลดลงมากที่สุดที่สถานีไฟฟ้าพระโขนง สัดส่วน PM(,2.5) ต่อ PM(,10)ของทั้งสามสถานีมีค่าอยู่ระหว่าง 0.56 ถึง 0.69 การวิเคราะห์สมการถดถอยความสัมพันธ์ระหว่างความเข้มข้นฝุ่นละอองขนาดเล็กและปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความเข้มข้นฝุ่น บริเวณสถานีรถไฟฟ้า พบว่าความเข้มข้นฝุ่นละอองมีความสัมพันธ์กับปริมาณจราจรที่ผ่านใต้สถานีความดันบรรยากาศ อุณหภูมิ และโครงสร้างของสถานีรถไฟฟ้า