ฝุ่นละออง PM2.5, PM10-2.5, PM10 ภายนอกป้อมตำรวจริมถนนภายในป้อมตำรวจ และที่ตำรวจจราจร ได้รับสัมผัส ในเขตกรุงเทพ: ดินแดงปทุมวัน รามคำแหง และงามวงศ์วาน ในเขตชานเมือง: ตลาดคู้ และประชาสำราญ และในเขตอยุธยาถูกเก็บด้วยเครื่องเก็บตัวอย่างอากาศเฉพาะบุคคลติดหัวแยกฝุ่นอิมแพคเตอร์ หาปริมาณด้วยเครื่องชั่งหกตำแหน่ง เมื่อเปรียบเทียบค่าที่ได้กับเครื่องเก็บตัวอย่างอากาศแบบเทปใช้รังสีเบต้าที่สถานเฝ้าระวังดินแดงของกรมควบคุมมลพิษ พบว่ามีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญ (r=0.948, p=0.004) PM10 เฉลี่ย 24 ชั่วโมงภายนอกป้อมในเขตกรุงเทพมีค่ามากกว่า 100 (+,m)g/m('3) โดยเฉพาะที่ดินแดงและ งามวงศ์วานมีค่าเกินมาตรฐานฝุ่นในบรรยากาศ (120 (+,m)g/m('3)ในขณะที่ฝุ่นละออง PM25 ในเขตกรุงเทพทั้งหมดมีค่าเกินมาตรฐานฝุ่นละอองในบรรยากาศที่ US EPA กำหนด (65 (+,m)g/m('3) ฝุ่น PM10 และ PM2.5ภายในป้อมมีค่าน้อยกว่าภายนอกป้อม ในขณะที่ฝุ่นละอองที่บุคคลได้รับสัมผัสมีค่าอยู่ระหว่างฝุ่นละอองภายนอกป้อม และภายในป้อม การวิเคราะห์องค์ประกอบธาตุยืนยันว่าการจราจรเป็นแหล่งกำเนิดสำคัญสำหรับการศึกษาครั้งนี้สำหรับสัดส่วนของฝุ่น PM2.5 ต่อ PM10 พบว่าไม่ขึ้นกับความเข้มข้นฝุ่นละอองแต่ความเป็นเมืองมีแนวโน้ มทำให้สัดส่วนนี้มีค่าสูงกว่าในต่างจังหวัดซึ่งกรุงเทพฯ ค่าเฉลี่ยสัดส่วนนี้มีค่า 0.74 ส่วนหนองจอกเป็นชานเมืองกรุงเทพมีค่า 0.65 ในขณะที่อยุธยา มีค่า 0.60 จากการวิเคราะห์หาสหสัมพันธ์พบความสัมพันธ์ระหว่างฝุ่น ภายนอกป้อม ฝุ่นภายในป้อม และฝุ่นที่บุคคลได้รับสัมผัส (p<0.05) สามารถหาสมการถดถอยเพื่อใช้ประมาณฝุ่นละอองภายในป้อม และที่บุคคลได้รับสัมผัสได้ โดยใช้ปริมาณฝุ่น PM10 ภายนอกป้อมเป็นตัวทำนายที่ดีที่สุด นอกจากนี้พบว่าปริมาณฝุ่นละอองที่ตรวจวัดได้ในบรรยากาศแปรผันตามความชื้นสัมพัทธ์ในบรรยากาศ แต่ แปรผกผันกับความเร็วลมสูงสุด