| ชื่อเรื่อง | : | ความผิดปกติทางจิตเวช และปัจจัยทางจิตสังคมของผู้ถูกกล่าวหาคดีฆ่าผู้อื่นที่ถูกส่งมาตรวจวินิจฉัยทางนิติจิตเวช |
| นักวิจัย | : | สุพรรณี แสงรักษา |
| คำค้น | : | PSYCHIATRIC DISORDERS , PSYCHOSOCIAL FACTORS , MURDER SUSPECTS |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2546 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082546001518 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความผิดปกติทางจิตเวชของผู้ถูกกล่าวหาคดีฆ่าผู้อื่นที่ถูกส่งมาตรวจวินิจฉัยทางนิติจิตเวช และศึกษาปัจจัยทางจิตสังคมที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติทางจิตเวชกลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย ผู้ถูกกล่าวหาคดีฆ่าผู้อื่นจำนวน 15 ราย เป็นผู้ป่วยใหม่14 ราย ผู้ป่วยเก่า 1 ราย ที่มีอายุอยู่ในช่วง 23-48 ปี ซึ่งรับไว้ตรวจวินิจฉัยทางนิติจิตเวช ณ สถาบันกัลยาณ์ราชนครินทร์ ช่วงเดือนมกราคม ถึงกรกฎาคม 2546รวบรวมข้อมูลโดยผู้วิจัยด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก การจดบันทึก และบันทึกเสียงตลอดจนการสังเกตพฤติกรรมของกลุ่มตัวอย่าง และการสัมภาษณ์เพิ่มเติมจากญาติเพื่อความสมบูรณ์ของข้อมูล ตามหัวข้อคำถามที่สร้างขึ้นซึ่งเป็นแบบสัมภาษณ์เชิงลึกแบบกึ่งมีโครงสร้าง ได้แก่ ประวัติ พัฒนาการ รูปแบบการเลี้ยงดูความสัมพันธ์ในครอบครัว แรงสนับสนุนทางสังคม ความเครียด ประวัติการเจ็บป่วยทางจิตเวช และการรักษา ประวัติการเจ็บป่วยทางกาย ประวัติการใช้สารเสพติดพฤติกรรมการก่อคดี ประวัติการเจ็บป่วยทางจิตเวชในครอบครัว และประวัติการใช้สารเสพติดของบิดามารดา หรือผู้เลี้ยงดู วิเคราะห์ข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึกด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของข้อมูลที่ได้มาสรุปโยงความสัมพันธ์เชิงเหตุผล ในการอธิบายการกระทำผิดของกลุ่มตัวอย่าง ผลการวิจัยพบว่า ผู้ถูกกล่าวหาคดีฆ่าผู้อื่น ทุกรายมีประวัติป่วยเป็นโรคทางจิตเวช แต่ไม่ได้รับการรักษาทางจิตเวชก่อนกระทำผิด ส่วนใหญ่เคยได้รับการรักษาตามพื้นบ้าน ในรายที่ได้รับการรักษาตามพื้นบ้าน ซึ่งทำให้เกิดความทุกข์ทรมาน จะมีอาการทางจิตกำเริบมากขึ้น สำหรับผลการวินิจฉัยโรคพบว่าป่วยเป็นโรคจิตเภทชนิดหวาดระแวง 7 รายส่วนใหญ่ขณะประกอบคดีไม่รู้ผิดชอบ มีดเป็นอาวุธที่ถูกนำมาใช้ในการกระทำผิดมากที่สุด ส่วนใหญ่ผู้ถูกฆ่าคือสมาชิกในครอบครัวและบุคคลใกล้ชิด กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่กระทำผิดจากอาการทางจิต ซึ่งเป็นช่วงที่มีอาการทางจิตกำเริบ และมีการกระตุ้นทางอารมณ์ โดยเฉพาะการทะเลาะวิวาทกับคนในและนอกครอบครัว กลุ่มตัวอย่าง7 ราย หลงผิดว่าถูกผู้ตายกลั่นแกล้งปองร้าย ส่วนใหญ่มีอารมณ์โกรธ และมีพฤติกรรมแยกตัวเอง มีหูแว่ว 11 ราย เป็นเสียงสั่งให้ฆ่าผู้ตาย เสียงบอกว่าจะถูกผู้ตายฆ่ามีภาพหลอน 4 ราย เป็นภาพผู้ตายเป็นสัตว์ร้าย ได้แก่ เสือ งูเหลือม ยมบาล และภาพพระพรหม ภาพลวงตา 1 ราย พบในรายที่เสพกัญชา โดยเห็นใบหน้าผู้ตายเปลี่ยนเป็นใบหน้าผู้อื่น ซึ่งทำให้รู้สึกทนไม่ได้ กลุ่มตัวอย่าง ส่วนใหญ่ได้รับการเลี้ยงดูแบบปล่อยปละละเลย ถูกลงโทษอย่างรุนแรงในวัยเด็ก มีความสัมพันธ์ในครอบครัวที่แตกแยก จากการละทิ้งหน้าที่ หย่าร้าง และแยกทางกันของบิดามารดา ขาดแรงสนับสนุนจากครอบครัว และส่วนใหญ่มีประวัติการเจ็บป่วยทางจิตในครอบครัว |
| บรรณานุกรม | : |
สุพรรณี แสงรักษา . (2546). ความผิดปกติทางจิตเวช และปัจจัยทางจิตสังคมของผู้ถูกกล่าวหาคดีฆ่าผู้อื่นที่ถูกส่งมาตรวจวินิจฉัยทางนิติจิตเวช.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สุพรรณี แสงรักษา . 2546. "ความผิดปกติทางจิตเวช และปัจจัยทางจิตสังคมของผู้ถูกกล่าวหาคดีฆ่าผู้อื่นที่ถูกส่งมาตรวจวินิจฉัยทางนิติจิตเวช".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สุพรรณี แสงรักษา . "ความผิดปกติทางจิตเวช และปัจจัยทางจิตสังคมของผู้ถูกกล่าวหาคดีฆ่าผู้อื่นที่ถูกส่งมาตรวจวินิจฉัยทางนิติจิตเวช."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2546. Print. สุพรรณี แสงรักษา . ความผิดปกติทางจิตเวช และปัจจัยทางจิตสังคมของผู้ถูกกล่าวหาคดีฆ่าผู้อื่นที่ถูกส่งมาตรวจวินิจฉัยทางนิติจิตเวช. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2546.
|
