วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้ทำการศึกษาการยึดเหนี่ยวของลิแกนด์ในระบบซับซ้อนเชิงชีววิทยา โดยแบ่งเป็น 2 ส่วนย่อยดังนี้ ส่วนแรกได้อุทิศให้กับการศึกษา กระแสของช่องอนุมูลลิแกนด์เกต ในระบบไม่คงที่แบบเลียวทรอปิก แบบจำลองที่เสนอด้วย Liu และDilger (2536) ได้นำมาประยุกต์ใช้ในระบบนี้ และเปรียบเทียบกับแบบจำลองช่องอนุมูลในระบบไม่คงที่ซึ่งพัฒนาด้วย Matsson (2539), Grzegorczyk, Jacobsson, Jardemarkและ Matsson (2541), และ Matsson, วิรุฬห์ และ สันติพงศ์ (2546) ปริมาณหลักที่สนใจคือ ความน่าจะเป็นของช่องเปิด และ กระแสเฉลี่ย สมุฏฐานกระแสรวมที่ได้ปรับข้อมูลที่บันทึกได้เหมาะสมกว่าแบบจำลองคงที่ชนิดอื่น ๆ ส่วนที่สองของวิทยานิพนธ์จากงานของวิรุฬห์และสันติพงศ์ (2544) ได้อุทิศให้กับการพิจารณาการยึดเหนี่ยวของลิแกนด์ในฮีมจากงานของ Wang และ Wolynes (2536, 2537) ซึ่งได้เสนอปัญหาของเส้นทางเชิงความอยู่รอดสำหรับพลศาสตร์ปฏิกิริยาในสิ่งแวดล้อมที่แกว่งไปแกว่งมาโดยใช้ฟังก์ชันอินทิกรัลเริ่มโดยการสมมุติการผ่อนคลายแบบแกว่งไปแกว่งมาอย่างเอกซ์โพเนนเชียล อันเนื่องมาจากกฏเอกซ์โพเนนเชียลเชิงการยืดเหยียดยาว เราจะสมุฏฐานปฏิกิริยาอัตราและฟังก์ชันสหสัมพันธ์จากระบบจุลทรรศน์ที่เสนอโดย Caldeira และ Legget (2526) การใช้เทคนิคเชิงเส้นทางอินทิกรัลที่พัฒนาด้วยวิรุฬห์สำหรับระบบไร้ระเบียบจะทำให้ได้ปฏิกิริยาอัตรายังผลและฟังก์ชันสหสัมพันธ์