การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาขั้นตอนการยอมรับคอมพิวเตอร์และสภาพของแรงจูงใจในการเรียนคอมพิวเตอร์ของนักเรียนประถมศึกษา และ (2) เปรียบเทียบแรงจูงใจในการเรียนคอมพิวเตอร์ระหว่างนักเรียนประถมศึกษาที่มีขั้นตอนการยอมรับคอมพิวเตอร์ต่างกัน กรณีศึกษา คือ โรงเรียนเอกชนขนาดใหญ่ในกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนประถมศึกษาปีที่ 4-6 ปีการศึกษา 2546 จำนวน 264 คน และครูผู้สอนวิชาคอมพิวเตอร์ระดับประถมศึกษา 3 คน การจัดเก็บข้อมูลใช้แบบสอบถามความคิดเห็นนักเรียนเกี่ยวกับขั้นตอนการยอมรับคอมพิวเตอร์ และแรงจูงใจในการเรียนคอมพิวเตอร์ แบบสังเกตพฤติกรรมการสอนของครู และพฤติกรรมการเรียนของนักเรียนในชั้นเรียนวิชาคอมพิวเตอร์และแนวทางการสัมภาษณ์เกี่ยวกับหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนคอมพิวเตอร์การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการทดสอบภายหลังด้วยวิธีการของเชฟเฟ ผลการวิจัยสรุปว่า 1. โดยภาพรวมแล้ว นักเรียนประถมศึกษามีแรงจูงใจในการเรียนคอมพิวเตอร์ในระดับมากเมื่อจำแนกนักเรียนตามขั้นตอนการยอมรับคอมพิวเตอร์ 5 ขั้นตามลำดับ คือ (1) การรู้จักคอมพิวเตอร์ (2) การชักจูงให้หาความรู้เพิ่มขึ้น (3) การตัดสินใจใช้คอมพิวเตอร์(4) การนำคอมพิวเตอร์ไปใช้ และ (5) การยืนยันการตัดสินใจใช้คอมพิวเตอร์ พบว่านักเรียนที่อยู่ในชั้นที่ 1 และ 2 มีแรงจูงใจในการเรียนคอมพิวเตอร์อยู่ในระดับปานกลางส่วนนักเรียนที่อยู่ในชั้นที่ 3 ถึง 5 มีแรงจูงใจในการเรียนคอมพิวเตอร์อยู่ในระดับมาก 2. นักเรียนประถมศึกษาที่อยู่ในชั้นยอมรับคอมพิวเตอร์ต่างกันมีแรงจูงใจในการเรียนคอมพิวเตอร์แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยที่นักเรียนประถมศึกษาที่อยู่ในชั้นที่ 1 มีแรงจูงใจในการเรียนคอมพิวเตอร์น้อยกว่านักเรียนที่อยู่ในชั้นที่ 4 และ 5 นอกจากนี้นักเรียนที่อยู่ในชั้นที่ 2 มีแรงจูงใจในการเรียนคอมพิวเตอร์น้อยกว่านักเรียนที่อยู่ในชั้นที่ 5 3. นักเรียนประถมศึกษาปีที่ 4, 5 และ 6 มีแรงจูงใจในการเรียนคอมพิวเตอร์แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยที่นักเรียน ป.4 มีแรงจูงใจการเรียนคอมพิวเตอร์น้อยกว่านักเรียน ป.5 และ ป.6