| ชื่อเรื่อง | : | การจัดการข้อมูลผลิตภัณฑ์เพื่อการประมาณค่าเวลามาตรฐานในการผลิต |
| นักวิจัย | : | เจนจิรา กุลพนาเวศ |
| คำค้น | : | PRODUCT DATA MANAGEMENT , PDM , STANDARD TIME |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2546 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082546000378 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | สืบเนื่องมาจากการที่โรงงานในกรณีศึกษาเป็นผู้รับเหมาผลิตชิ้นส่วนอิเลกทรอนิกค์และกำลังขยายธุรกิจจึงส่งผลให้ในขณะนี้มีลูกค้าจำนวนเพิ่มขึ้นมากที่นำโมเดลซึ่งออกแบบเองมาให้ทางโรงงานเสนอราคา เพื่อความถูกต้องรวดเร็ว ทางโรงงานเลือกใช้การคำนวณค่าแรงโดยอ้างอิงจากเวลาที่คาดว่าน่าจะใช้ในการผลิต สูตรและตารางเทียบที่ใช้คำนวณหาเวลามาตรฐานนั้นทางโรงงานได้ศึกษาคิดค้นขึ้นเองจากประสบการณ์ในการผลิตเป็นเวลา20 ปีโดยสิ่งเหล่านี้เรียกโดยรวมว่าระบบการกำหนดเวลาล่วงหน้า (Prreetermined TimeSystem) ซึ่งมีความน่าเชื่อถือโดยที่ไม่ต้องมีการผลิตจริงและไม่ต้องใช้นาฬิกาจับเวลาแต่ทว่าในปัจจุบันการใช้สูตรและตารางเทียบนั้นกลับเกิดความล่าช้าเพราะข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบและการผลิตซึ่งเป็นตัวแปรหลักของการคำนวณมีจำนวนเพิ่มขึ้นทวีคูณยากต่อการค้นหา ด้วยเหตุผลดังกล่าววิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงมีวัตถุประสงค์ที่จะจัดทำระบบการจัดการข้อมูลผลิตภัณฑ์ขึ้นในแผนกวิศวกรรมเพื่อใช้สนับสนุนการประมาณค่าเวลามาตรฐานในการผลิตของตัวจ่ายไฟฟ้า (Power Supply Unit) อีกทั้งยังเป็นส่วนช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของการเสนอราคาประมูลและการวางแผนก่อนการผลิตจริง การจัดทำได้แบ่งออกเป็น 2 ระยะ โดยในระยะแรกได้มุ่งเน้นไปที่การวางแผนการผลิตให้มีมาตรฐานเสียก่อน เพื่อลดความคลาดเคลื่อนที่เกิดจากการที่วิศวกรแต่ละคนมีแนวคิดในการวางแผนการผลิตที่แตกต่างกันจึงส่งผลให้ค่าที่ได้จากการคำนวณเวลาออกมาแตกต่างกัน แนวทางนี้เรียกว่าการวางแผนกระบวนการผลิตแบบประยุกต์ (Variant ProcessPlanning, VPP) ซึ่งประกอบไปด้วย 3 ขั้นตอน คือ 1) จัดเตรียมแผนการผลิตและวิธีการคำนวณเวลาให้มีมาตรฐานพร้อมทั้งบันทึกเป็นเอกสารเพื่อสะดวกต่อการค้นคว้าในอนาคต2) เตรียมแบ่งกลุ่มข้อมูลตามลักษณะสำคัญของชิ้นส่วนผลิตภัณฑ์เพื่อสะดวกต่อการกำหนดและวางแผนกระบวนการผลิตให้ และ 3) จัดทำรหัสให้แก่ข้อมูลผลิตภัณฑ์เพื่อสะดวกในการจดจำและอ้างอิง ต่อจากนั้นในระยะที่สองคือการใช้หลักการณ์ของ Product Data Management(PDM) เพื่อนำข้อมูลที่จัดเตรียมไว้ในระยะแรกเข้าสู่ระบบการจัดการฐานข้อมูลในคอมพิวเตอร์เพื่อให้การบริหารข้อมูลผลิตภัณฑ์และการคำนวณเวลามีความสะดวกรวดเร็วขึ้นกว่าการจัดการแบบใช้ระบบกระดาษเอกสาร พร้อมทั้งยังสามารถที่จะรับมือกับจำนวนข้อมูลผลิตภัณฑ์ที่จะมีเพิ่มขึ้นในอนาคตได้อีกด้วย โดยเฉลี่ยใน 1 เดือนจะมีตัวจ่ายไฟฟ้าเข้ามาใหม่ถึง 3 โมเดล และผลที่ได้รับจากการทดลองใช้ระบบการจัดการข้อมูลผลิตภัณฑ์เปรียบเทียบกับการคำนวณแบบเดิมกับตัวจ่ายไฟฟ้า 3 โมเดลใหม่พบว่าจำนวนวันทั้งหมดที่ใช้คำนวณเวลามาตรฐานในการผลิตลดลง30 เปอร์เซ็นต์โดยประมาณหรือเทียบได้กับช่วยประหยัดเวลาได้ถึง 3 วัน 5 ชั่วโมงต่อเดือน อีกทั้งค่าเวลาที่คำนวณได้นั้นยังมีความคลาดเคลื่อนลดลง ท้ายที่สุดผู้วิจัยได้มุ่งหมายว่าเมื่อฐานข้อมูลมีข้อมูลเพิ่มมากขึ้นและวิศวกรมีความเคยชินกับการใช้โปรแกรมมากขึ้นผลประโยชน์ที่ได้รับจาการวิจัยนี้ก็จะส่งผลชัดเจนยิ่งขึ้น ๆ ไปอีกทั้งระบบการจัดการข้อมูลผลิตภัณฑ์นี้ถือเป็นเพียงจุดเริ่มต้นซึ่งควรนำไปขยายต่อเพื่อช่วยสนับสนุนหน้าที่อื่น ๆ ของแผนกวิศวกรรมเพื่อประโยชน์สูงสุด |
| บรรณานุกรม | : |
เจนจิรา กุลพนาเวศ . (2546). การจัดการข้อมูลผลิตภัณฑ์เพื่อการประมาณค่าเวลามาตรฐานในการผลิต.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. เจนจิรา กุลพนาเวศ . 2546. "การจัดการข้อมูลผลิตภัณฑ์เพื่อการประมาณค่าเวลามาตรฐานในการผลิต".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. เจนจิรา กุลพนาเวศ . "การจัดการข้อมูลผลิตภัณฑ์เพื่อการประมาณค่าเวลามาตรฐานในการผลิต."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2546. Print. เจนจิรา กุลพนาเวศ . การจัดการข้อมูลผลิตภัณฑ์เพื่อการประมาณค่าเวลามาตรฐานในการผลิต. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2546.
|
