วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อลดของเสียในกระบวนการพ่นสีโช้คอัพรถจักรยานยนต์ โดยการนำการวิเคราะห์แขนงความบกพร่อง และการวิเคราะห์ข้อบกพร่องและผลกระทบต่อคุณภาพในกระบวนการพ่นสีโช้คอัพรถจักรยานยนต์เป็นเครื่องมือคุณภาพหลักโดยเริ่มการศึกษาด้วยการรวบรวมปัญหาและข้อบกพร่องต่าง ๆ ที่ก่อให้เกิดของเสียหลักจากกระบวนการพ่นสีได้แก่ สีเป็นเม็ด สีพอง และสีเป็นรอย โดยอาศัยการระดมความคิดการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัญหาหรือข้อบกพร่อง การศึกษาความเกี่ยวข้องระหว่างปัญหาต่าง ๆ กับผู้รับผิดชอบ จากนั้นใช้การวิเคราะห์แขนงความบกพร่องเพื่อหาสาเหตุที่แท้จริงในการเกิดปัญหาของเสียหลักแล้วเชื่อมโยงเข้าสู่การวิเคราะห์ข้อบกพร่องและผลกระทบต่อคุณภาพในกระบวนการพ่นสีโช้คอัพรถจักรยานยนต์ ในการวิเคราะห์ข้อบกพร่องและผลกระทบต่อคุณภาพนั้น มีการประเมินค่าคะแนนความเสี่ยงชี้นำของแต่ละข้อบกพร่องโดยทีมงานผู้ชำนาญการ ซึ่งคำนึงถึงความรุนแรงของข้อบกพร่อง โอกาสในการเกิดขึ้นของข้อบกพร่อง และการควบคุมกระบวนการในปัจจุบันในกรณีที่ข้อบกพร่องหนึ่งมีคะแนนความเสี่ยงชี้นำสูงแสดงถึงมีความเสี่ยงที่จะเกิดข้อบกพร่องนั้น คะแนนความเสี่ยงชี้นำมีค่าอยู่ระหว่าง 1 ถึง 1000 คะแนน ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ จะเน้นแก้ไขข้อบกพร่องที่มีคะแนนความเสี่ยงชี้นำเกินกว่า 100 คะแนนเป็นหลักซึ่งการแก้ไขข้อบกพร่องนั้นมีทั้งการกำหนดมาตรฐานการทำงาน การจัดระบบรวบรวมข้อมูลการจัดทำอุปกรณ์ป้องกันพลาด การกำหนดแบบฟอร์มสำหรับการตรวจสอบ การจัดหาเครื่องมือสำหรับการตรวจสอบ การฝึกอบรมพนักงาน และอื่น ๆ หลังจากทางทีมงานผู้ชำนาญทำการพิจารณาให้คะแนนความเสี่ยงชี้นำหลังจากการปฏิบัติการแก้ไขแล้ว พบว่าคะแนนความเสี่ยงชี้นำของข้อบกพร่องต่าง ๆ ลดลงมาก โดยมีคะแนนความเสี่ยงชี้นำลดลงต่ำกว่า 100 คะแนนอยู่ 15 รายการ ยังคงเหลืออีก 7 รายการที่สูงกว่า 100 คะแนน แต่เนื่องจากการแก้ไขข้อบกพร่องดังกล่าวสามารถลดของเสียได้ตามเป้าหมายของการทำวิทยานิพนธ์ จึงยอมรับการแก้ไขดังกล่าวและทางทีมงานผู้ชำนาญการจะดำเนินการแก้ไขในโอกาสต่อไป ผลจากการปรับปรุงและลดของเสียตามขั้นตอนการวิจัยดังกล่าวพบว่า จำนวนของเสียทั้งหมดลดลงจากเดิม 21.91% เหลือ 2.83% และ 2.81% ตามลำดับ จำนวนสีเป็นเม็ดลดลงจากเดิม 8.23% เหลือ 0.5% และ 0.66% ตามลำดับ จำนวนสีพองลดลงจากเดิม 5.83% เหลือ1.11% และ 0.75% ตามลำดับ และสีเป็นรอยลดลงจากเดิม 4.48% เหลือ 0.74% และ1.06% ตามลำดับ