วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการเรียนการสอนศิลปะตามลัทธิโพสท์อิมเพรสชั่นนิสม์ สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวนทั้งหมด 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้กิจกรรมวาดภาพระบายสีโดยใช้เทคนิคการสร้างสรรค์งานศิลปะ ตามลัทธิโพสท์อิมเพรสชั่นนิสม์ในวิชาศิลปะ จำนวน 3 แผนการจัดการเรียรู้ ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ที่ 1 เรื่อง จุดสีสร้างสรรค์ภาพทิวทัศน์ แผนการจัดการเรียนรู้ที่ 2 เรื่อง รอยแปรงสร้างสรรค์ภาพทิวทัศน์ และแผนการจัดการเรียรู้ที่ 3 เรื่อง การลดทอนรายละเอียดสร้างสรรค์ภาพทิวทัศน์ 2) แบบประเมินพุทธพิสัยก่อน และหลังเรียนวิชาศิลปะ 3) แบบประเมินจิตพิสัยผู้เรียนที่ได้รับการจัดกิจกรรมวาดภาพโดยใช้เทคนิคสร้างสรรค์ตามลัทธิโพสท์อิมเพรสชันนิสม์ 4) แบบประเมินทักษะพิสัยผู้เรียนจากกิจกรรมวาดภาพโดยใช้เทคนิคสร้างสรรค์ตามลัทธิโพสท์อิมเพรสชันนิสม์ ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่ามัชฌิมเลขคณิตส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า (t- test) ผลการวิจัยพบว่า 1. ด้านพุทธิพิสัย ผลสัมฤทธิ์ด้านความรู้เรื่องกิจกรรมวาดภาพระบายสีด้านเทคนิคการสร้างสรรค์งานศิลปะ ตามลัทธิโพสท์อิมเพรสชั่นนิสม์ในวิชาศิลปะ สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย หลังได้รับการจัดกิจกรรมการสอนวาดภาพระบายสีจำนวน 3 เรื่อง คือ จุดสีสร้างสรรค์ภาพทิวทัศน์ รอยแปรงสร้างสรรค์ภาพทิวทัศน์ และการลดทอนรายละเอียดสร้างสรรค์ภาพทิวทัศน์ คะแนนหลังเข้ารับการสอนสูงกว่าคะแนนก่อนเข้ารับการสอน 2. ด้านเจตคติ มีการเปลี่ยนแปลงด้านเจตคติเรื่องกิจกรรมวาดภาพระบายสีในวิชาศิลปะด้านเทคนิคการสร้างสรรค์งานศิลปะ ตามลัทธิโพสท์อิมเพรสชั่นนิสม์สหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย หลังได้รับการจัดกิจกรรมวาดภาพระบายสีโดยใช้เทคนิคการสร้างสรรค์งานศิลปะ ตามลัทธิโพสท์อิมเพรสชั่นนิสม์มีคะแนนมากกว่าก่อนเข้ารับการสอน 3. ด้านทักษะพิสัยผู้เรียนจากการปฏิบัติกิจกรรมวาดภาพระบายสีโดยใช้เทคนิคการสร้างสรรค์งานศิลปะ ตามลัทธิโพสท์อิมเพรสชั่นนิสม์ มีความพึงพอใจอยู่ในระดับเห็นด้วยดีทั้ง 3 เรื่อง ได้แก่ จุดสีสร้างสรรค์ภาพทิวทัศน์ รอยแปรงสร้างสรรค์ภาพทิวทัศน์ และการลดทอนรายละเอียดสร้างสรรค์ภาพทิวทัศน์ ข้อเสนอแนะเพื่อการวิจัยคือ การจัดกิจกรรมวาดภาพระบายสีโดยใช้เทคนิคการสร้างสรรค์งานศิลปะ ตามลัทธิโพสท์อิมเพรสชั่นนิสม์ มีส่วนช่วยพัฒนาศักยภาพทางการเรียนการสอนศิลปศึกษาในด้านพุทธิพิสัย ทักษะพิสัยและจิตพิสัยที่มีการพัฒนาด้านความรู้ และหลักการอื่นๆ การพัฒนาทางด้านเจตคติต่อการเรียนศิลปะ สามารถนำมาปรับใช้ในการจัดการเรียนการสอนในระดับอื่นๆ ได้ และส่งเสริมผู้เรียนให้มีความคิดสร้างสรรค์งานศิลปะ ตามลัทธิโพสท์อิมเพรสชั่นนิสม์ได้ด้วยตนเอง