การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อการศึกษาวิเคราะห์การจัดตั้งศูนย์บริการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรชุมชนโดยใช้ทฤษฎีและหลักกฎหมายมหาชนเป็นหลักในการวิเคราะห์ร่วมกับรูปแบบขององค์กรประเภทต่างๆ โครงการศูนย์บริการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรชุมชนเกิดขึ้นมาโดยอาศัยคำสั่งกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ถือว่าเป็นการดำเนินงานตามแนวคิดที่จะให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการพัฒนาการเกษตรอย่างยั่งยืนด้วยตนเองแต่ไม่มีสถานะเป็นนิติบุคคลและไม่เป็นองค์กร ส่งผลให้เกิดปัญหาในการดำเนินงาน จากการวิเคราะห์รูปแบบองค์กรประเภทต่างๆ ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบที่เหมาะสมในการจัดตั้งศูนย์บริการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรชุมชน คือ กลุ่มเกษตรกร โดยมีคณะกรรมการระดับนโยบายประกอบด้วย ผู้แทนจากส่วนราชการต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานของศูนย์บริการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรชุมชน ได้แก่ นายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และผู้ทรงคุณวุฒิที่คณะรัฐมนตรีแต่งตั้งจากบุคคลซึ่งได้รับการสรรหาว่ามีความรู้ ความสามารถ มีประสบการณ์และความเชี่ยวชาญด้านการส่งเสริมการเกษตร การบริหารงานบุคคล การงบประมาณ การเงินและการคลัง กฎหมายมหาชนและกฎหมายการเกษตร เป็นต้น ผู้วิจัยมีข้อเสนอว่า ควรมีการจัดทำระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยศูนย์บริการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรชุมชน โดยอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ.2534 และให้มีกองทุนเพื่อการถ่ายทอดเทคโนโลยีเกษตรเพื่อจูงใจให้เกิดการจัดตั้งกลุ่มเกษตรกร นอกจากนี้ ควรมีการศึกษากฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานของศูนย์บริการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรชุมชนต่อไปเพื่อจะทำให้ศูนย์บริการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรชุมชนสามารถดำเนินการได้อย่างสมบูรณ์