วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

ศึกษาวิเคราะห์การจัดตั้งศูนย์บริการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรชุมชน โดยใช้ทฤษฎีและหลักกฎหมายมหาชนเป็นหลักในการวิเคราะห์ ร่วมกับรูปแบบขององค์กรประเภทต่างๆ โครงการศูนย์บริการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรชุมชน เกิดขึ้นมาโดยอาศัยคำสั่งกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ถือว่าเป็นการดำเนินงานตามแนวคิดที่จะให้ประชาชนมีส่วนร่วม ในการพัฒนาการเกษตรอย่างยั่งยืนด้วยตนเอง แต่ไม่มีสถานะเป็นนิติบุคคลและไม่เป็นองค์กร ส่งผลให้เกิดปัญหาในการดำเนินงาน จากการวิเคราะห์รูปแบบองค์กรประเภทต่างๆ ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบที่เหมาะสมในการจัดตั้งศูนย์บริการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรชุมชน คือ กลุ่มเกษตรกร โดยมีคณะกรรมการระดับนโยบายประกอบด้วย ผู้แทนจากส่วนราชการต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานของศูนย์บริการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตร ชุมชน ได้แก่ นายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และผู้ทรงคุณวุฒิที่คณะรัฐมนตรีแต่งตั้งจากบุคคลซึ่งได้รับการสรรหาว่ามี ความรู้ ความสามารถ มีประสบการณ์และความเชี่ยวชาญด้านการส่งเสริมการเกษตร การบริหารงานบุคคล การงบประมาณ การเงินและการคลัง กฎหมายมหาชนและกฎหมายการเกษตร เป็นต้น ผู้วิจัยมีข้อเสนอว่า ควรมีการจัดทำระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยศูนย์บริการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรชุมชน โดยอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2534 และให้มีกองทุนเพื่อการถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตร เพื่อจูงใจให้เกิดการจัดตั้งกลุ่มเกษตรกร นอกจากนี้ ควรมีการศึกษากฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงาน ของศูนย์บริการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรชุมชนต่อไป เพื่อจะทำให้ศูนย์บริการและถ่ายทอดเทคโนโลยีการเกษตรชุมชน สามารถดำเนินการได้อย่างสมบูรณ์