งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาและเปรียบเทียบการแทรกซึมและการเผาประสานแบบเฟสของเหลวในชิ้นงานที่ขึ้นรูปจากผงเหล็กกล้าไร้สนิม AISI 409L ด้วยกระบวนการทางโลหะผงโดยเริ่มจากการหาสภาวะที่เหมาะสมในการเผาประสานชิ้นงาน แล้วใช้สภาวะดังกล่าวศึกษาการแทรกซึมด้วยทองแดงและการเผาประสานแบบเฟสของเหลวด้วยทองแดงโดยใช้ทองแดงปริมาณ2, 4, 6, และ 8% ของน้ำหนักชิ้นงานเหล็กกล้าไร้สนิม จากนั้นทดสอบสมบัติทางกายภาพสมบัติทางกล และความต้านทานการกัดกร่อนของชิ้นงานที่ได้ จากการทดลองพบว่าสภาวะที่เหมาะสมที่สุดในการเผาประสานชิ้นงานที่ขึ้นรูปจากผงเหล็กกล้าไร้สนิม AISI 409Lภายใต้บรรยากาศไฮโดรเจนคือที่อุณหภูมิ 1350 องศาเซลเซียส โดยใช้เวลา 45 นาที จากการแทรกซึมและการเผาประสานแบบเฟสของเหลวพบว่าเมื่อปริมาณทองแดงเพิ่มขึ้น ชิ้นงานมีความแข็งแรง ณ จุดคราก ความต้านทานแรงดึง และความแข็งดีขึ้น และสำหรับชิ้นงานที่ผ่านการแทรกซึมจะมีความหนาแน่นและความสามารถในการต้านทานการกัดกร่อนมากขึ้น แต่ชิ้นงานที่ผ่านการเผาประสานแบบเฟสของเหลวจะมีความหนาแน่นและความสามารถในการต้านทานการกัดกร่อนลดลงเมื่อปริมาณทองแดงเพิ่มสูงขึ้น จากการทดลองสรุปได้ว่าการแทรกซึมเป็นวิธีที่มีประสิทธิผลกว่าการเผาประสานแบบเฟสของเหลวในการปรับปรุงสมบัติต่าง ๆ ของชิ้นงานในงานวิจัยนี้