การศึกษาสภาพอุทกธรณีวิทยาระดับตื้นและบรรยากาศพื้นผิวบริเวณเขาเจ็ดลูกและพื้นที่ใกล้เคียงจังหวัดพิจิตร รวมพื้นที่ 677.136 ตารางกิโลเมตร โดยการใช้วิธี TheissenPolygon ในการวิเคราะห์ปริมาณน้ำฝนและข้อมูลทางอุตุนิยมวิทยาเฉลี่ยของพื้นที่ ระหว่างปีค.ศ. 1975 ถึง ปี ค.ศ. 2000 เพื่อนำไปสู่ข้อมูลสภาวะสมดุลของน้ำในช่วงเวลาดังกล่าวเนื่องจากภายในบริเวณพื้นที่ศึกษาไม่มีสถานีตรวจวัดอากาศและน้ำฝนเพียงพอในการศึกษา การวิเคราะห์ภาวะสมดุลของน้ำในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ ปริมาณน้ำคงเหลือบนพื้นผิวในพื้นที่ศึกษาซึ่งมาจากข้อมูล ปริมาณน้ำที่เข้าสู่ระบบเฉพาะปริมาณน้ำฝน และปริมาณน้ำที่ออกจากระบบพื้นผิว ได้แก่ ค่าการระเหย ค่าปริมาณการคายน้ำของพืช และค่าซึมผ่านผิวดิน เมื่อนำมาหักลบกันจะได้ปริมาณน้ำที่คงเหลือบนพื้นผิวสมดุลของน้ำที่ได้จากการศึกษาพบว่าในปี 1975-76 ช่วงฤดูฝนชุกมีน้ำคงเหลือจำนวน 108.797 x 10('6) ลูกบาศก์เมตรฤดูแห้งแล้ง ขาดแคลนน้ำจำนวน 489.945 x 10('6) ลูกบาศก์เมตร

ในปี 1988-89 ฤดูฝนชุกมีน้ำคงเหลือจำนวน 13.536 x 10('6) ลูกบาศก์เมตร ฤดูแล้ง ขาดแคลนน้ำจำนวน 524.228 x 10('6)ลูกบาศก์เมตร

และในปี 2000-01 ฤดูฝนชุก มีน้ำคงเหลือจำนวน 132.676 x 10('6) ลูกบาศก์เมตรและในฤดูแล้ง ขาดแคลนน้ำจำนวน 485.608 x 10('6) ลูกบาศก์เมตร จากการศึกษาพบว่าพื้นที่ที่ทำการศึกษา จะมีน้ำใช้เพียงพอเพื่อการเกษตรกรรมเฉพาะในฤดูฝนชุก แต่เป็นพื้นที่แห้งแล้งในฤดูแล้ง ที่ต้องมีการจัดสรรการใช้น้ำไว้ใช้ประโยชน์ให้พอเพียงกับความต้องการตลอดทั้งปี