การเคลื่อนตัวของดินอันเนื่องมาจากการก่อสร้างอุโมงค์โดยใช้หัวเจาะเกิดขึ้นจากหลายสาเหตุ การเกิดช่องว่างระหว่างมวลดินกับผิวของหัวเจาะที่บริเวณส่วนหางของหัวเจาะเป็นหนึ่งในสาเหตุหลักที่ทำให้เกิดการเคลื่อนตัวขึ้น โดยการเคลื่อนตัวของดินที่อยู่รอบ ๆ ผิวของหัวเจาะจะทำให้หน่วยแรงที่ถ่ายไปยังดาดอุโมงค์มีค่าลดลงงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ลักษณะการทรุดตัวที่ผิวดินอันเนื่องมาจากการขุดเจาะอุโมงค์ในชั้นดินเหนียวที่มีลักษณะแบบชั้นดินเหนียวกรุงเทพฯ และหาความสัมพันธ์ระหว่างการสูญเสียมวลดินกับสภาวะของหน่วยแรงรอบอุโมงค์ที่เกิดขึ้นบริเวณส่วนหางของหัวเจาะ ในรูปของค่าอัตราส่วนของหน่วยแรงที่สูญหายต่อหน่วยแรงเริ่มต้นก่อนที่จะมีการขุดเจาะ ซึ่งปัจจัยที่มีผลกระทบต่อความสัมพันธ์ดังกล่าวคือ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของอุโมงค์ และความลึกจากผิวดินถึงตำแหน่ง crown ของอุโมงค์โดยใช้วิธีไฟไนต์เอลิเมนต์ในการจำลองการขุดเจาะและติดตั้งดาดอุโมงค์ในชั้นดินที่มีสภาพแบบชั้นดินเหนียวกรุงเทพฯ ในสภาพไม่ระบายน้ำ ผลการวิจัยได้แสดงให้เห็นว่าตัวแปรต่าง ๆ ซึ่งคือ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของอุโมงค์และความลึกของอุโมงค์มีผลกระทบต่อการทรุดตัวที่ผิวดินอย่างไร และได้เสนอความสัมพันธ์ที่อยู่ในรูปของค่าการสูญเสียมวลดินซึ่ง normalize ด้วยขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางยกกำลังค่าคงที่ค่าหนึ่งกับค่าหน่วยแรงที่สูญหายซึ่งถูก normalize ด้วยค่ากำลังรับแรงเฉือนแบบไม่ระบายน้ำเฉลี่ยยกกำลังค่าคงที่ค่าหนึ่ง ซึ่งได้ความสัมพันธ์แบ่งออกเป็นสองช่วง แบ่งตามค่าของการสูญเสียมวลดินที่ถูก normalize แล้ว