การวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาถึงพฤติกรรม และแนวทางในการคาดคะเนการทรุดตัวของดินจากการก่อสร้างอุโมงค์รถไฟฟ้าใต้ดิน ผ่านแนวอุโมงค์ส่งน้ำของการประปานครหลวงบริเวณสามย่านโดยทำการศึกษาจากขั้นตอนการก่อสร้างและข้อมูลที่จัดเก็บจากในสนาม เปรียบเทียบกับผลจากการวิเคราะห์ด้วยแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ ด้วยระเบียบวิธีไฟไนต์ดิฟเฟอเรนท์ (FiniteDifference, FDA) และใช้กฎการวิบัติแบบ Mohr-Coulomb โดยทำการจำลองเสมือนการขุดเจาะแบบ3 มิติ บนแบบจำลองที่พัฒนาขึ้นโดยเริ่มจากจำลองการขุดเจาะต่อเนื่องของอุโมงค์ระดับล่าง(Southbound Tunnel, SB) ซึ่งมีระดับอยู่ใต้อุโมงค์ประปา จากนั้นจึงทำการจำลองการขุดเจาะของอุโมงค์ระดับบน (Northbound, NB) ซึ่งมีแนวพาพผ่านเหนืออุโมงค์ประปา โดยอุโมงค์ SBวางตัวอยู่ในชั้นดินเหนียวแข็ง (stiff clay) ในขณะที่อุโมงค์ NB วางตัวอยู่ในชั้นดินเหนียวอ่อน(soft clay) ผลการวิเคราะห์แบบ Empirical พบว่า ณ หน้าตัดที่มีการติดตั้งเครื่องมือค่า i ของอุโมงค์ SB และ NB มีค่าเท่ากับ 8 และ 6 เมตร และมีค่า K เท่ากับ 0.34 และ0.55 ตามลำดับ โดยเกิดการสูญเสียมวลดินเพียง 0.35% สำหรับอุโมงค์ระดับล่าง (SB) และ1.80% สำหรับอุโมงค์ระดับบน (NB) จากผลการจำลองการขุดเจาะด้วยวิธี FDA พบว่า วิธีการวิเคราะห์ที่ใช้ในงานวิจัยนี้มีความเหมาะสมสำหรับวิเคราะห์อุโมงค์เดี่ยว โดยสามารถนำไปคาดคะเนการทรุดตัวได้ดีสำหรับอุโมงค์ SB แต่ไม่สามารถใช้ในการจำลองต่อเนื่องอุโมงค์ NB ทั้งนี้เนื่องจากปัจจัยในการขุดเจาะและการควบคุมงานขุดเจาะที่แตกต่างกัน ปัจจัยที่สำคัญอีกประการคือ อุโมงค์ NBอยู่ในระดับที่อยู่ตื้นมากเพียง 10.5 เมตร โดยมีระยะจากดาดอุโมงค์ถึงผิวดินเพียงประมาณ7.30 เมตร อีกทั้งเป็นการวางตัวในชั้นดินเหนียวอ่อน ดังนั้นปริมาณการเคลื่อนตัวที่มากจากการขุดเจาะอุโมงค์ ส่งผลให้มวลดินเหนือหัวเจาะภายหลังการขุดเจาะอุโมงค์เส้นบนอยู่ในสถานะวิบัติ (yield state) ซึ่งมีพฤติกรรมเบี่ยงเบนไปจากปกติ จนทำให้ไม่สามารถวิเคราะห์ได้ด้วยแนวทางของการวิจัยที่กำหนดให้ดินมีพฤติกรรมตามกฎการวิบัติแบบ mohr-Coulomb