การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการสอนวิชา จิตรกรรม 1 (ศ015) เรื่องแสงและเงาโดยบูรณาการโปรแกรมคอมพิวเตอร์กราฟิกที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย เป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ในเขตกรุงเทพมหานคร ภาคการศึกษาต้น ที่ลงทะเบียนเรียนวิชาจิตรกรรม 1 (ศ015) จำนวน20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการสอนเรื่องแสงและเงา2) เกณฑ์การคัดเลือกโปรแกรมคอมพิวเตอร์กราฟิกที่ใช้ในการเรียนการสอนเรื่องแสงและเงา3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านพุทธิปัญญาเรื่องแสงและเงาทั้งก่อนเรียนและหลังเรียน จำนวน 1 ฉบับ และ 4) แบบประเมินทักษะเรื่องแสงและเงา ก่อนเรียนและหลังเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าที (T-test) เพื้อหาค่าแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ด้านพุทธิปัญญา และด้านทักษะปฏิบัติ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ((-,X)) และส่วนเบี่ยงเบนมาตราน (S.D.) ใช้กับแบบประเมินทักษะเรื่องแสงและเงา ผลการวิจัยพบว่า ผลของการสอนวิชา จิตรกรรม 1 (ศ015) เรื่องแสงและเงาโดยบูรณาการโปรแกรมคอมพิวเตอร์กราฟิกที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านพุทธิปัญญาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านทักษะปฏิบัติหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่สูงขึ้นเป็นผลจากการบูรณาการโปรแกรมคอมพิวเตอร์กราฟิกร่วมกับการเรียนการสอนเรื่องแสงและเงา ได้แก่การใช้โปรแกรม Microsoft Power Point ในการนำเสนอเนื้อหารวมถึงหลักการที่สำคัญของการเรียนเรื่องแสงและเงา และใช้โปรแกรม 3D Studio Max ในการจำลองสถานการณ์ของแสงและเงา โดยจัดกิจกรรมให้ผู้เรียนได้ทดลองจัดแสงด้วยตนเอง ซึ่งการบูรณาการโปรแกรมคอมพิวเตอร์กราฟิกทั้ง 2 โปรแกรม ทำให้ผู้เรียนมีความรู้พื้นฐานเรื่องแสงและเงาที่ดีขึ้น จนสามารถนำความรู้ไปประยุกต์ใช้กับการปฏิบัติการแรเงาในลักษณะที่เหมือนจริงได้ โดยทักษะที่ผู้เรียนทำได้ดีที่สุด คือ การแสดงค่าน้ำหนักของแสงและเงาได้อย่างถูกต้อง