วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการสอนวิชา จิตรกรรม 1 (ศ015) เรื่องแสงและเงาโดยบูรณาการโปรแกรมคอมพิวเตอร์กราฟิกที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทาง การเรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย เป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ในเขตกรุงเทพมหานคร ภาคการศึกษาต้น ที่ลงทะเบียนเรียนวิชาจิตรกรรม 1 (ศ015) จำนวน 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการสอนเรื่องแสงและเงา 2) เกณฑ์การคัดเลือกโปรแกรมคอมพิวเตอร์กราฟิกที่ใช้ในการเรียนการสอนเรื่องแสง และเงา 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านพุทธิปัญญาเรื่องแสงและเงาทั้งก่อน เรียนและหลังเรียน จำนวน 1 ฉบับ และ 4) แบบประเมินทักษะเรื่องแสงและเงา ก่อนเรียนและหลังเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าที ( T - Test ) เพื่อหาค่าแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ด้านพุทธิปัญญา และ ด้านทักษะปฏิบัติ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ( ) และ ส่วนเบี่ยงเบนมาตราฐาน (S.D.) ใช้กับแบบประเมินทักษะเรื่องแสงและเงา ผลการวิจัยพบว่า ผลของการสอนวิชา จิตรกรรม 1 (ศ015) เรื่องแสงและเงาโดยบูรณาการโปรแกรมคอมพิวเตอร์กราฟิกที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทาง การเรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านพุทธิปัญญาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านทักษะปฏิบัติหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่สูงขึ้นเป็นผลจากการบูรณาการโปรแกรมคอมพิวเตอร์ กราฟิกร่วมกับการเรียนการสอนเรื่องแสงและเงา ได้แก่ การใช้โปรแกรม Microsoft Power Point ในการนำเสนอเนื้อหารวมถึงหลักการที่สำคัญของการเรียนเรื่องแสงและเงา และใช้โปรแกรม 3D Studio Max ในการจำลองสถานการณ์ของแสงและเงา โดยจัดกิจกรรมให้ผู้เรียนได้ทดลองจัดแสงด้วยตนเอง ซึ่งการบูรณาการโปรแกรมคอมพิวเตอร์กราฟิกทั้ง 2 โปรแกรม ทำให้ผู้เรียนมีความรู้พื้นฐานเรื่องแสงและเงาที่ดีขึ้น จนสามารถนำความรู้ไปประยุกต์ใช้กับการปฏิบัติการแรเงาในลักษณะที่เหมือนจริง ได้ โดยทักษะที่ผู้เรียนทำได้ดีที่สุด คือ การแสดงค่าน้ำหนักของแสงและเงาได้อย่างถูกต้อง