การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการเคลื่อนตัวทางด้านข้างของดินขณะทำการก่อสร้างบ่ออำนวยการก่อสร้างอุโมงค์ (Worked Shaft) ซึ่งก่อสร้างโดยระบบจมบ่อคอนกรีตเสริมเหล็ก (Sinking Reinforced Concrete Caisson), ระบบไดอะแฟรมวอลล์และระบบ Secant Pile Wall เพื่อเป็นแนวทางในการเลือกใช้เทคนิคการก่อสร้างบ่ออำนวยการก่อสร้างอุโมงค์ในดินกรุงเทพฯ (Bangkok Subsoils) ที่เหมาะสม การวิจัยนี้ได้รวบรวมข้อมูลการก่อสร้างบ่ออำนวยการก่อสร้างอุโมงค์จำนวน5 บ่อ โดย 3 บ่อ ก่อสร้างโดยระบบจมบ่อคอนกรีตฯ มีเส้นผ่าศูนย์กลางภายนอกอยู่ระหว่าง8.80-15.00 ม. และความลึกระหว่าง 24.30-31.00 ม. ในขณะที่อีก 2 บ่อ ก่อสร้างด้วยระบบไดอะแฟรมวอลล์และ Secant Pile Wall โดยมีเส้นผ่าศูนย์กลางภายนอกเท่ากับ13.20 และ 11.60 ม., ความลึกของงานขุดเท่ากับ 25.00 และ 27.84 ม. จากข้อมูลการวัดการเคลื่อนตัวของดินขณะทำการจมบ่อคอนกรีตฯ พบว่าเมื่อผนังบ่อมีความหนามากกว่า 1.00 ม. การก่อสร้างโดยการกดบ่อให้จมหรือการขุดดินพร้อมกับการจมบ่อ ผลของ Compression Stress ที่กดบ่อจะก่อให้เกิดการเคลื่อนตัวของดินออกจากบ่อแต่กรณีที่ผนังบ่อบางประมาณ 0.65 ม. การจมบ่อโดยการขุดดินพร้อมการจมบ่อจะก่อให้เกิดการเคลื่อนตัวของดินเข้าสู่บ่อ ซึ่งอาจจะเกิดจากอิทธิพลของการไหลของดินใต้ระดับขุด(Heave) ในส่วนของระบบไดอะแฟรมวอลล์และ Secant Pile Wall พบว่าการเคลื่อนตัวทางด้านข้างที่เกิดขึ้นมีทิศทางเข้าหาบ่อและมีปริมาณน้อยมาก โดยการเคลื่อนตัวเกิดจากการหดตัว (Compression) ของผนังบ่อคอนกรีตเอง การวิเคราะห์การเคลื่อนตัวทางด้านข้างของดินโดยวิธีไฟไนท์อิลิเมนต์ของการก่อสร้างบ่ออำนวยการก่อสร้างอุโมงค์โดยระบบไดอะแฟรมวอลล์และระบบ Secant Pile Wallจะให้ผลการวิเคราะห์ที่แน่นอนกว่าระบบจมบ่อคอนกรีตฯ เนื่องจากบ่อที่ก่อสร้างด้วยระบบไดอะแฟรมวอลล์และระบบ Secant Pile Wall ก่อสร้างโดยเริ่มจากการก่อสร้างโครงสร้างกำแพงกันดินก่อนแล้วจึงทำการขุดดินภายในบ่อ ในขณะที่การวิเคราะห์การเคลื่อนตัวทางด้านข้างของดินโดยระบบจมบ่อคอนกรีตฯ ได้ผลที่ไม่แน่นอนและไม่สอดคล้องกับการเคลื่อนตัวของดินรอบ ๆ บ่อ ทั้งนี้เนื่องจากระบบจมบ่อคอนกรีตฯ เป็นระบบที่ไม่หยุดนิ่ง เพราะตัวโครงสร้างบ่อจะจมลงไปในดินพร้อม ๆ กับการขุดดินภายในบ่อ รวมทั้งขั้นตอนการก่อสร้างและวิธีการขุดดินภายในบ่อต้องมีการปรับเปลี่ยนตลอดเวลาในระหว่างการจมบ่อคอนกรีตฯเพื่อควบคุมความดิ่งของบ่อ การหาค่าพารามิเตอร์ที่เหมาะสมเพื่อใช้ในการประเมินการเคลื่อนตัวของดินได้ทำการวิเคราะห์กลับด้วยวิธีไฟไนท์อิลิเมนต์เปรียบเทียบกับข้อมูลการวัดการเคลื่อนตัวของบ่อและดินในสนาม โดยพิจารณาลักษณะของปัญหาเป็นแบบ Axisymmetry และใช้แบบจำลองดินชนิด Mohr-Coulomb ผลการวิเคราะห์พบว่าค่า E(,u)/S(,u) ของชั้นดินที่เหมาะสมมีค่าประมาณ 500, 750, 1000 และ 2000 สำหรับชั้นดินเหนียวอ่อน, ดินเหนียวแข็งปานกลาง,ดินเหนียวแข็งและดินเหนียวแข็งมากตามลำดับ