การศึกษาครั้งนี้ได้มุ่งเน้นเรื่องการสูญเสียการได้ยินของช่างซ่อมเครื่องบิน 5 ประเภท ได้แก่ ช่างซ่อ มเครื่องบินไอพ่น ช่างซ่อมเครื่องบินใบพัดขนาดเล็ก ช่างซ่อมเครื่องบินใบพัดขนาดกลาง ช่างซ่อมเครื่องบินใบพัดขนาดใหญ่ และช่างซ่อมเครื่องบินเฮลิคอปเตอร์ จำนวนทั้งสิ้น 94 คนที่ปฏิบัติงานในกองบิน 6 (ดอ นเมือง) และมีอายุระหว่าง 25-40 ปีโดยทำการตรวจวัดระดับการได้ยินและตรวจวัดระดับเสียงของเครื่องบินA310, T-41D, G-222, C-130H และ UH-1H ที่เป็นตัวแทนของเครื่องบินประเภทต่างๆ ตามลำดับ รวมทั้งระดับเสียงในสถานที่ ปฏิบัติงานของช่างซ่อมเครื่องบินทั้ง 5 ประเภท ผลการศึกษาพบว่า เสียงของเครื่องบินมีความสัมพันธ์ต่อระดับการได้ยินของช่างซ่อมเครื่องบิน ซึ่งแม้ว่าขีดเริ่มการได้ยินของช่างซ่อมเครื่องบินทุกประเภทจะไม่เกินมาตรฐานระดับการได้ยินปกติแต่ก็พบว่ามีการสูญเสียการได้ยินเกิดขึ้นที่ความถี่ระหว่าง 500-8000เฮิรตซ์ ในช่างซ่อมเครื่องบินไอพ่น ช่างซ่อมเครื่องบินใบพัดขนาดเล็กช่างซ่อมเครื่องบินใบพัดขนาดกลาง ช่างซ่อมเครื่องบินใบพัดขนาดใหญ่และช่างซ่อมเครื่องบินเฮลิค อปเตอร์ จำวนร้อยละ 41.7, 20.8, 26.3,36.4 และ 40.0 ของช่างซ่อมเครื่องบินประเภทต่างๆ ตามลำดับ และความถี่ที่พบว่ามีการสูญเสียการได้ยินมากที่สุด คือ ความถี่ 6000 เฮิรตซ์เมื่อเปรียบเทียบระดับการได้ยินของช่างซ่อมเครื่ องบินประเภทต่างๆกับกลุ่มควบคุมจะเห็นได้ว่า ช่างซ่อมเครื่องบินทุกประเภทมีขีดเริ่มการได้ยินสูงกว่ากลุ่มควบคุมและช่างซ่อมเครื่องบินประเภทต่างๆมีขีดเริ่มการได้ยินไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในการศึกษาครั้งนี้ไม่พบว่าช่างซ่อมเครื่องบินมีการสูญเสียการได้ยินเกิดขึ้นในช่วงความถี่ของการสนทนา คือ ระหว่า ง 500-2000 เฮิรตซ์ โดยปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับระดับการได้ยินของช่างซ่อมเครื่องบิน ได้แก่ อายุ และระยะเวลาในการทำงาน