วิทยานิพนธ์นี้มีจุดมุ่งหมาย เพื่อศึกษาบทบาทของโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ในการขัดเกลาทางศีลธรรมแก่เยาวชนไทย ศึกษาบทบาทของวัดในด้านการให้บริการสังคมแก่ชุมชนไทยสมัยใหม่และในการส่งเสริมเยาวชนไทยในการมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางพุทธศาสนา และยังศึกษาถึงปัจจัยอื่นที่มีส่วนจูงใจทำให้เยาวชนสนใจโครงการโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์โดยในการศึกษาครั้งนี้ใช้วิธีการศึกษาเชิงมานุษยวิทยา ซึ่งอาศัยการเก็บข้อมูล โดยการสังเกตอย่างไม่มีส่วนร่วมและอย่างมีส่วนร่วม รวมทั้งการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกเพื่อที่จะนำข้อมูลต่างๆ มาเขียนเป็นกรณีศึกษาในครั้งนี้ของเด็กและเยาวชนที่มีอายุระหว่าง 12-18 ปี ที่กำลังเรียนอยู่ในโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย วัดมหาธาตุ-ยุวราชรังสฤษฏิ์ และศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย วัดบวรนิเวศวิหาร รวมทั้งผู้ปกครองของเยาวชนเหล่านี้ กลุ่มเพื่อนและพระอาจารย์ของเยาวชนเหล่านี้รวมจำนวน 24 คน ผลการศึกษาพบว่า โรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์มีส่วนสำคัญยิ่งในการขัดเกลาทางศีลธรรมแก่เยาวชน ในด้านบทบาทของวัด เห็นได้ว่าโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์เป็นการให้บริการทางสังคมประการหนึ่งของวัดที่ให้แก่สังคมไทยปัจจุบันและโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ยังได้ช่วยส่งเสริมให้เยาวชนมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางพุทธศาสนา นอกจากนั้นยังพบว่ามีปัจจัยและแรงจูงใจอื่น เช่น ความต้องการความรู้เพิ่มเติมในวิชาดนตรีไทย ภาษาต่างประเทศและวิชาอื่น ๆ ที่ทำให้เยาวชนเข้ามาเรียนในโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์นอกจากต้องการความรู้ด้านธรรมะ