การศึกษาผลของเมทิลพาราไทออนต่อปริมาณฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนในพลาสมาและต่อเนื้อเยื่อของอัณฑะกบนาเพศผู้ Rana rugulosa อายุ 2,4,6,8,10 และ 12เดือน โดยใช้เมทิลพาราไทออนที่ความเข้มข้น 20 ppm ติดต่อกันเป็นเวลา 60 วันแล้วเก็บตัวอย่างเลือดของกบนาเพื่อนำไปปั่นเอาพลาสมาไปเก็บไว้ที่อุณหภูมิ -20 องศา-เซลเซียส จนกว่าจะนำไปวัดปริมาณฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนโดยวิธีเรดิโออิมมิวโน-เอสเสย์ ทำการเก็บตัวอย่างอัณฑะของกบนาโดยตัดออกมาทั้งสองข้าง แล้วแช่ลงในBouin's solution ทันที เพื่อนำไปศึกษาทางด้านเนื้อเยื่อต่อไป ผลการศึกษาพบว่าเมทิลพาราไทออนมีผลทำให้ปริมาณของฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนในพลาสมาของกบนาลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p ( 0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมยกเว้นในกบนาเพศผู้อายุ 2 เดือน โดยพบว่าในกบนาอายุ 4, 6, 8, 10 และ 12 เดือนมีปริมาณฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนลดลง 15.94%, 17.68% 29.05% 19.18% และ27.12% ตามลำดับ จากการศึกษาเนื้อเยื่อของอัณฑะกบนาพบว่า เมทิลพาราไทออนมีผลทำลายเซลล็ลัยดิกโดยตรงและทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในลักษณะที่มีการรวมกลุ่มของโครมาตินรอบ ๆ เยื่อหุ้มนิวเคลียส นิวเคลียสอัดกันแน่นเป็นก้อนติดสีทึบอยู่กลางเซลล์ มีการบวมของเซลล์ มีเยื่อหุ้มนิวเคลียสฉีกขาดและเกิดการสลายตัวของนิวเคลียสและมีการทำลายเนื้อเยื่อที่อยู่ระหว่าท่อเซมินิเฟอรัส ผลการทดลองครั้งนี้สรุปได้ว่าผลของเมทิลพารา-ไทออนนี้ทำให้ปริมาณของฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนในพลาสมาของกบนาเพศผู้ลดลง เกิดจากการที่เมทิล-พาราไทออนทำลายลัยดิกส์เซลล์โดยตรง