เห็ดแครง หรือ ~iSchizophylium commune~i Fr. เป็นเห็ดที่บริโภคได้ และมีคุณสมบัติเป็นเห็ดสมุนไพร ซึ่งยังไม่มีการเพาะจำหน่าย ชาวบ้านจะเก็บได้จากธรรมชาติเมื่อนำเอาเห็ดแครง 7 สายพันธุ์ จากจังหวัดต่าง ๆ ของประเทศไทยมาทดสอบการเจริญบนอาหารเลี้ยงเชื้อในห้องปฏิบัติการ พบว่าสามารถเจริญบนอาหาร Potato Dextrose Agar(PDA) ได้ดีในช่วง pH 6-7 ส่วนในอาหาร PDB จะให้เส้นใยเจริญเต็มที่ภายในช่วง10-18 วัน เมื่อใช้ไม้หางนกยูง มะม่วง สะเดา และมะขามเป็นวัสดุในการเพาะ พบว่าค่าประสิทธิภาพในการใช้วัสดุเพาะที่ได้ คือ 10.65% 10.27% 8.39% และ 7.15% ตามลำดับ~iS. commune~i สายพันธุ์ปัตตานี และพังงา ให้ค่าการทดสอบการผลิตเอนไซม์แลคเคสบนอาหาร PDA ที่มี 0.1% gallic acid ได้มากกว่าสายพันธุ์อื่น และ เปรียบเทียบค่าการสร้างเอนไซม์ลิกนิน เปอร์ออกซิเดส ในอาหารสูตร production ที่มี 0.4 mM guaiacolและมีการเติมเยื่อยูคาลิปตัสที่ยังไม่ผ่านการฟอก 6.25 กรัม (น้ำหนักแห้ง) ทำการศึกษาpH ที่เหมาะสม 4 ระดับ คือ 4.0, 5.0, 6.0 และ 7.0 ที่ภาวะอุณหภูมิ 25(+,ฐ)C,30(+,ฐ)C, 35(+,ฐ)C และ 40(+,ฐ)C ตามลำดับ ในภาวะที่มีการเขย่า พบว่า ทั้งสายพันธุ์ปัตตานี และพังงา มี pH เริ่มต้นที่เหมาะสมคือ 7.0 อุณหภูมิที่เหมาะสมสำหรับสายพันธุ์ปัตตานี คือ 35(+,ฐ)C ให้ค่าแอคติวิตีของเอนไซม์ลิกนินเปอร์ออกซิเดสเท่ากับ 0.165 U/mlส่วนสายพันธุ์พังงาคือ 40(+,ฐ)C ให้ค่าแอคติวิตีเท่ากับ 0.149 U/ml เนื่องจากสายพันธุ์ปัตตานีให้ค่าเอนไซม์แอคติวิตีสูงกว่าจึงนำไปใช้ในการผลิตเอนไซม์และฟอกเยื่อในอาหารสูตร production ที่เติมเยื่อที่ยังไม่ผ่านการฟอกที่ pH 7.0 อุณหภูมิ 35(+,ฐ)Cสภาวะนิ่ง นาน 15 วัน พบว่าให้ค่าแอคติวิตีของเอนไซม์ลิกนิน เปอร์ออกซิเดส แมงกานีสเปอร์ออกซิเดส และแลคเคส เท่ากับ 0.192 0.009 และ 0.010 U/ml ตามลำดับ ให้ค่าคัปปานัมเบอร์ของเยื่อเท่ากับ 10.53 ค่าความขาวสว่างเท่ากับ 38.75%