พิพิธภัณฑ์จันเสน ตั้งอยู่ที่อำเถอตาคลี จังหวัดนครสวรคค์มีรูปแบบสถาปัตยกรรมสถูปสมัยทวารวดี ส่วนฐานใช้เป็นพิพิธภัณฑ์จัดแสดงโบราณวัตถุที่ขุดค้นพบได้จากเมืองโบราณจันเสน ภายในอาศัยแสงธรรมชาติที่ได้จากช่องแสงโดยรอบอาคารการใช้แสงธรรมชาติในพิพิธภัณฑ์จันเสนมีผลทำให้เกิดความไม่สบายตาทั้งทางด้านปริมาณและคุณภาพแสง เช่น มีระดับความ-ส่องสว่างและอัตราส่วนระดับความสว่างขององค์ประกอบต่าง ๆ ภายในอาคารไม่เหมาะสม มีปริมาณรังสีอัลตราไวโอเลตและอัตราความส่องสว่างสะสมเกินข้อกำหนด เกิดแสงแดดกระทบโบราณวัตถุ ซึ่งจะทำให้เกิดความเสียหายต่อโบราณวัตถุได้ การศึกษานี้เป็นการนำเสนอแนวทางการปรับปรุงภายในอาคารที่มีการใช้งานอยู่จริงเพื่อแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่ เกิดจากการใช้แสงธรรมชาติภายในอาคาร การศึกษาเริ่มจากการสำรวจอาคารเพื่อหาข้อดี ข้อเสีย ในเรื่องระดับความส่องสว่าง อัตราความส่องสว่างสะสม ความสม่ำเสมอของระดับความส่องสว่างการปรับสายตา อัตราส่วนระดับความสว่าง ความเปรียบต่างปริมาณรังสีอัลตราไวโอเลต โอกาสการเกิดแสงแดดกระทบวัตถุ และแสงบาดตา โดยใช้กำหนดต่าง ๆที่เหมาะสมกับการจัดแสดงงานในอาคารพิพิธภัณฑ์ ผลที่ได้นำมาประเมินเพื่อกำหนดแนวทางการปรับปรุงอาคาร จากการศึกษาพบว่าหัวข้อต่าง ๆ ที่ได้ทำการสำรวจไม่อยู่ในเกณฑ์ที่กำหนดไว้ทั้งสิ้น ทำให้เกิดความไม่สบายตาและความเสียหายต่อโบราณวัตถุที่จัดแสดง สาเหตุส่วนใหญ่มาจากช่องแสงประตูทางเข้าอาคารทุกทาง และพื้นกับผนังหินอ่อนภายในอาคาร ทำการศึกษาหาแนวทางการปรับปรุงต่าง ๆ แล้วตรวจสอบและประเมินผลแนวทางการปรับปรุงโดยวิธีการจำลองสภาพอาคารด้วยหุ่นจำลอง ทำให้ได้ข้อสรุปคือ ออกแบบอุปกรณ์ปิดบังช่องแสงเหนือระดับสายตาปิดประตูด้านที่ไม่ใช่ทางเข้า-ออกหลัก ปิดช่องแสงด้านข้างระดับสายตาติดฟิล์มป้องกันรังสีอัลตราไวโอเลต และกั้นห้องบริเวณใกล้ทางเข้าอาคาร ซึ่งจะสามารถแก้ไขปัญหาเรื่องคุณภาพแสงดังกล่าวได้ทุกหัวข้อ แต่ผลจากการปรับปรุงทำให้ภายในอาคารมีระดับความส่องสว่างต่ำกว่าข้อกำหนด จึงต้องใช้แสงประดิษฐ์ช่วยเสริมให้มีระดับความส่องสว่างที่เหมาะสม