การเพาะเลี้ยง ~iBacillus halodurans~i ~bC-1~b และ ~iBacillus firmus~i ~bK-1~b ในสูตรอาหารเหลวที่ผ่านและไม่ผ่านการนึ่งฆ่าเชื้อด้วยความร้อน โดยใช้ เปลือกข้าวโพด 1% เป็นแหล่งคาร์บอน และยูเรีย 0.4% เป็นแหล่งไนโตรเจน พบว่า ไม่เกิดการปนเปื้นจากจุลินทรีย์ชนิดอื่นในสารอาหารทั้งสองสภาวะและเมื่อทดสอบ ความสามารถในการย่อยไซแลนในเยื่อกระดาษคราฟท์ ได้แก่ เยื่อยูคาลิปตัส เยื่อชาน อ้อย และเยื่อสน พบว่าที่สัดส่วนของ crude xylanase ที่ได้จาก ~iBacillus halodurans~i ~bC-1~b : ~iBacillus firmus~i ~bK-1~b เท่ากับ 1:9 มีความเหมาะสม ในการย่อยไซแลนในเยื่อยคาลิปตัสและเยื่อชานอ้อย และสัดส่วน 3:7 สำหรับเยื่อสน นอกจากนี้เอ็นไซม์ที่สัดส่วนดังกล่าวสามารถปลดปล่อยสาร chromophores (+,l)(,280)) ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งปริมาณน้ำตาลรีดิวซ์ที่ปลดปล่อยออกมา แปรผันตามปริมาณ chromophores โดยเอ็นไซม์มีความสามารถในการย่อยไซแลนและ ปลดปล่อยสาร chromophores ออกจากเยื่อยูคาลิปตัสได้ดีที่สุด การเพาะเลี้ยง ~iBacillus firmus~i ~bK-1~b ในโลคัสบีนกัน 0.5% เป็นแหล่งคาร์บอน พบว่าสามารถ ผลิตเอ็นไซม์แนนาเนสโดยมีกิจกรรมของไซลาเนสร่วมด้วย การศึกษาการนำเอ็นไซม์ แมนนาเนสมาย่อยสารประกอบแมนแนนในเยื่อแต่ละชนิด โดยให้ทำงานร่วมกับไซลาเนสจาก ~iBacillus firmus~i ~bK-1~b และ ~iBacillus halodurans~i ~bC-1~b พบว่า การเติมแมนนาเนสร่วมด้วย ช่วยให้การปลดปล่อย chromophores และน้ำตาลรีดิวซ์ จากเยื่อกระดาษต่างๆ เพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อย ดังนั้นจึงไม่นำแมนนาเนสไปใช้ ในการทดลองต่อไป จากการเปรียบเทียบความเข้มข้นของ crude xylanase ที่ได้จาก ~iBacillus firmus~i ~bk-1~b ที่ความเข้มข้น 5 และ 10 U/g pulp ในการย่อยไซแลน ในเยื่อยูคาลิปตัสคราฟท์ พบว่า เอ็นไซม์ที่ความเข้มข้นดังกล่าว สามารถเพิ่ม brightness ได้ 1.93% และ 2.23% ISO ตามลำดับ ซึ่งค่าแตกต่างกันเล็กน้อย จากการ ศึกษาถึงผลของการใช้เอ็นไซม์ต่อการลดปริมาณการใช้คลอรีน พบว่า หลังจากการ บำบัด เยื่อยูคาลิปตัสด้วยเอ็นไซม์ที่ความเข้มข้น 5 U/g pulp สามารถลดปริมาณ คลอรีนได้ 19.05% และ brightness มีค่าสูงกว่าเยื่อที่ไม่ได้ผ่านการ บำบัด ด้วยเอ็นไซม์ นอกจากนี้ยังสามารถลดระยะเวลาในการย่อยลงได้ 50% (จาก 3 ชั่วโมง เหลือเพียง 1.5 ชั่วโมง) ซึ่งผลต่างๆ ที่เกิดขึ้นอาจจะมีสาเหตุเนื่องจากไซลาเนส มีความสามารถในการย่อยไซแลนในเยื่อยูคาลิปตัส จึงมีโอกาสทำให้ลิกนินถูกปล่อย ออกมาได้ง่ายขึ้น ยิ่งไปกว่านั้นพบว่าการ บำบัด เยื่อกระดาษด้วยเอ็นไซม์ไซลาเนส ไม่ส่งผลกระทบต่อคุณสมบัติด้านความแข็งแรงของเยื่อกระดาษ