ในกระบวนการพิจารณาแผนฟื้นฟูกิจการกฎหมายได้กำหนดให้ศาลเข้ามามีบทบาทในการพิจารณาแผนฟื้นฟูกิจการเพื่อให้แผนนั้นมีผลผูกพันเจ้าหนี้โดยเฉพาะอย่างยิ่งเจ้าหนี้เสียงข้างน้อยที่ไม่ได้ให้การยอมรับแผน ดังนั้นกฎหมายจึงได้กำหนดหลักเกณฑ์ต่างๆ ที่ซึ่งเป็นเกณฑ์ในการพิจารณาแผนแก่ศาลเพื่อที่เจ้าหนี้ที่ไม่ได้ให้การยอมรับแผนจะได้รับความคุ้มครองและเพื่อเป็นการรับรองว่าคำตัดสินลงมติของเจ้าหนี้นั้นได้เป็นไปอย่างเหมาะสม งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงแนวคิดและหลักเกณฑ์ต่างๆ ในการพิจารณาแผนฟื้นฟูกิจการของศาลและแนวทางการใช้อำนาจในการพิจารณาแผนฟื้นฟูกิจการของศาล ซึ่งจากการศึกษากฎหมายว่าด้วยการฟื้นฟูกิจการของประเทศสหรัฐอเมริกาแล้วพบว่าได้มีการกำหนดหลักเกณฑ์ต่างๆ และกำหนดให้อำนาจแก่ศาลในการพิจารณาแผนที่กว้างและยืดหยุ่นแต่จากการศึกษากฎหมายว่าด้วยการฟื้นฟูกิจการของประเทศไทยแล้วพบว่าหลักเกณฑ์ต่างๆยังมีความไม่ชัดเจนเพียงพอและมีข้อจำกัดอำนาจในการพิจารณาแผนของศาลบางประการดังนั้นจึงทำให้ศาลไม่อาจที่จะเข้ามามีบทบาทในการพิจารณาแผนเพื่อให้ความคุ้มครองแก่เจ้าหนี้และเยียวยาความเสียหายที่เกิดขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งแก่เจ้าหนี้เสียงข้างน้อยที่ไม่ได้ให้การยอมรับแผน ดังนั้นวิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงเสนอแนวทางในการปรับปรุงกฎหมายเพื่อที่ศาลจะได้เข้ามามีบทบาทในการพิจารณาแผนที่กว้างและยืดหยุ่นมากขึ้น ดังต่อไปนี้ 1. กำหนดหลักเกณฑ์ให้ศาลพิจารณาเนื้อหาของแผนในเรื่องความถูกต้องตามบทบัญญัติของกฎหมายและเรื่องความสุจริตในการเสนอแผนของผู้ทำแผน 2. กำหนดให้ผู้ทำแผนมีสิทธิยื่นเสนอขอแก้ไขแผนในชั้นพิจารณาแผนของศาลโดยข้อเสนอขอแก้ไขแผนต้องมีลักษณะเป็นไปเพื่อประโยชน์แก่เจ้าหนี้และกำหนดให้ศาลมีอำนาจสั่งเห็นชอบด้วยแผนที่ขอแก้ไขหรือแผนที่ได้มีการตกลงแก้ไขกันได้ 3. กำหนดให้ศาลมีอำนาจที่จะดำเนินการไกล่เกลี่ยหรือสั่งให้คู่ความไปตกลงเจรจากันภายในระยะเวลาที่ศาลกำหนด 4. กำหนดให้ศาลมีอำนาจสั่งไม่เห็นชอบด้วยแผนในกรณีที่ไม่สามารถตกลงกันได้ หรือหากเมื่อศาลพิจารณาแล้วเห็นว่าลูกหนี้สมควรล้มละลายก็มีอำนาจที่จะสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดลูกหนี้ได้โดยทันที หรือในกรณีที่มีเหตุอันสมควรศาลมีอำนาจสั่งเห็นชอบด้วยแผนโดยศาลอาจกำหนดเงื่อนไขบางประการเพื่อคุ้มครองเจ้าหนี้ที่เสียเปรียบอย่างหนึ่งอย่างใดได้ 5. เสนอแนวทางให้มีการนำพยานผู้เชี่ยวชาญหรือผู้ทรงคุณวุฒิมาให้ความเห็นประกอบการพิจารณาแผนของศาล