จุดมุ่งหมายของการวิจัยนี้เป็นการศึกษาผลของอนุพันธ์เอซิลอะมิโนไพริดีนและเอซิลอะนิลีน (CU-18-07, CU-18-09, CU-18-10, CU-18-11, CU-18-12 และ CU-18-13)ต่อสมรรถนะของเอนไซม์โมโนเอมีนออกซิเดสในไมโตคอนเดรียที่แยกจากตับหนูขาว พบว่าสารทดสอบทั้งหมดสามารถออกฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์โมโนเอมีนออกซิเดสในความแรงค่อนข้างต่ำเมื่อเทียบกับ standard inhibitors และเป็น non selective inhibitor ยกเว้นCU-18-08 ซึ่งออกฤทธิ์เป็น selective MAO-B inhibitor CU-18-10 มีความแรงในการยับยั้งเอนไซม์โมโนเอมีนออกซิเดสชนิดบี และ CU-18-12 มีความแรงในการยับยั้งเอนไซม์โมโนเอมีนออกซิเดสชนิดเอ มากกว่าสารทดสอบตัวอื่น ๆ ผลจากการศึกษาจลนศาสตร์ของการยับยั้งเอนไซม์โมโนเอมีนออกซิเดสทั้งชนิดเอและชนิดบีโดย CU-18-08 เมื่อใช้ double-reciprocal plots พบว่าเป็นการยับยั้งแบบผสมระหว่าง competitive และ non competitiveสอดคล้องกับค่า kinetic parameters คือ ค่า Km มากขึ้น แต่ค่า Vmax ลดลง ส่วนการยับยั้งเอนไซม์โมโนเอมีนออกซิเดสชนิดเอและชนิดบีโดย CU-18-10 มีความแตกต่างกัน คือผลต่อเอนไซม์โมโนเอมีนออกซิเดสชนิดบีเป็นการยับยั้งแบบผสมระหว่าง uncompetitive และnon competitive ในขณะที่ผลต่อเอนไซม์โมโนเอมีนออกซิเดสชนิดเอเป็นการยับยั้งไม่แข่งขันแบบ uncompetitive ซึ่งผลต่อเอนไซม์โมโนเอมีนออกซิเดสทั้งชนิดเอและบีโดยCU-18-10 พบว่าค่า Km และ Vmax ลดลง ผลการทดลองทั้งหมดนี้ชี้แนะให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของโครงสร้างของสารที่เหมาะสมต่อการออกฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์โมโนเอมีนออกซิเดส