การพิสูจน์เอกลักษณ์สารเมตาบอไลท์ที่เกิดจากการย่อยสลายไพรีนและฟลูออแรนธีน ในวิถีโคเมตาบอลิสมกับฟีแนนทรีนโดย Sphingomonas sp. P2 ทำโดยเลี้ยงเชื้อในอาหารเหลว carbonfree mineral medium (CFMM) ที่มีฟีแนนทรีนกับไพรีน หรือฟีแนนทรีนกับฟลูออแรนธีน ในถังหมักขนาด 30 ลิตร เป็นเวลา 4 วัน ใช้ส่วนน้ำหมักมาแยกและทำสารเมตาบอไลท์ให้บริสุทธิ์โดยใช้ silica gel open column, thin-layer และ high performance liquid chromatography และจำแนกชนิดสารเมตาบอไลท์โดยเทคนิค GC-MS และ NMR ไม่พบสารเมตาบอไลท์ที่เกิดจากการย่อยสลายไพรีนและฟลูออแรนธีน แต่ตรวจพบและพิสูจน์เอกลักษณ์สารเมตาบอไลท์ทิ่เกิดจากการย่อยสลายฟีแนนทรีนในอาหารที่มีไพรีนอยู่ด้วยได้ 5 ชนิด พบว่ามีสารเมตาบอไลท์ที่สำคัญ 2 ชนิดคือ5,6-เบนโซคิวมาริน (5,6-benzocoumarin) ซึ่งเกิดจากการปฏิกิริยาออกซีเดชันที่คาร์บอนตำแหน่ง1 และ 2 ของวงฟีแนนทรีน และ 1,5-ไดไฮดรอกซี-2-แนพโธอิก แอซิด (1,5-dihydroxy-2-naphthoic acid) โดยทั้ง 2 ชนิดเป็นสารเมตาบอไลท์ชนิดใหม่ในวิถีการย่อยสลายฟีแนนทรีน นอกจากนี้อีก 3 ชนิด ได้แก่ 7,8-เบนโซคิวมาริน (7,8-benzocoumarin) 1-ไฮดรอกซี-2-แนพโธอิก แอซิด(1-hydroxy-2-naphthoic acid) และคิวมาริน (coumarin) อย่างไรก็ตามคิวมาริน 5,6-เบนโซคิวมารินและ 7,8-เบนโซคิวมาริน อาจเกิดจากการเปลี่ยนรูปของสารเมตาบอไลท์ในวิถีการย่อยสลายฟีแนนทรีนโดยปฏิกิริยาที่ไม่ต้องอาศัยเอนไซม์ จากผลการทดลองที่ได้แสดงว่า Sphingomonas sp. P2สามารถเริ่มปฏิกิริยาออกซีจีเนชั่นฟีแนนทรีนได้ทั้งที่คาร์บอนตำแหน่งที่ 1,2 และ 3,4 ในการย่อยสลายฟีแนนทรีน โดย Sphingomonas sp. P2 จากการศึกษาเบื้องต้นของยีนที่ประมวลรหัสของเอนไซม์ไดออกซีจีเนสใน Sphingomonas sp. P2 พบว่ายังไม่สามารถเพิ่มจำนวนยีนไดออกซีจีเนสได้โดยวิธี PCR ซึ่งใช้ nahAc, phnAc, modified pPAH, and Rieske type เป็นไพรเมอร์ และยังไม่สามารถได้โคลนที่มียีนไดออกซีจีเนสโดยวิธี shot gun cloning เช่นกัน