วิทยานิพนธ์ฉบับนี้กล่าวถึงขั้นตอนวิธีการจัดทำดัชนีสำหรับข้อความไทยที่มีความผิดพลาดโดยมีจุดประสงค์ในการทำให้ดัชนีมีความสมบูรณ์มากขึ้นด้วยการเพิ่มคำที่ถูกต้องเข้าไปในดัชนีในกรณีที่ข้อความที่นำมาทำดัชนีมีความผิดพลาดปนอยู่ การจัดทำดัชนีที่นำเสนอนี้อาศัยคุณสมบัติ "ความเฉพาะตัว" ของสตริงซึ่งคือจำนวนครั้งของสตริงที่ปรากฎเป็นส่วนหนึ่งของคำในพจนานุกรม ขั้นตอนวิธีการจัดทำดัชนีแบ่งออกเป็นสามขั้นตอนคือ (1) หารายการของสตริงย่อยของข้อความที่ประกอบกันเป็นข้อความเดิมได้ โดยมีผลรวมของค่าของฟังก์ชัน ผที่มีค่าแปรตามค่าเฉพาะตัว) น้อยที่สุด (2) หาสตริงย่อยจากผลลัพธ์ที่ได้ในขั้นตอนแรกที่มีโอกาสสูงที่จะเกิดจากความผิดพลาดในข้อความ โดยพิจารณาจากค่าความเฉพาะตัวของสตริงย่อยที่เกินเกณฑ์ที่กำหนดไว้ และ (3) หาคำในพจนานุกรมที่ใกล้เคียงกับคำหาได้จากการรวมสตริงย่อยของผลลัพธ์ในขั้นตอนที่สองกับสตริงข้างเคียงในข้อความ มาเป็นคำเพิ่มเติมในการจัดทำดัชนี จากผลการทดลองพบว่าสามารถเพิ่มความสมบูรณ์ให้กับดัชนีเดิมซึ่งไม่พิจารณาความผิดพลาดจาก 87% เป็น 94% ในขณะที่ลดความแม่นยำของดัชนีเดิมจาก 83% ลงเป็น 60%