วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้กล่าวถึงขั้นตอนวิธีการจัดทำดัชนีสำหรับข้อความไทยที่มีความผิดพลาด โดยมีจุดประสงค์ในการทำให้ดัชนีมีความสมบูรณ์มากขึ้นด้วยการเพิ่มคำที่ถูกต้องเข้าไปในดัชนี ในกรณีที่ข้อความที่นำมาทำดัชนีมีความผิดพลาดปนอยู่ การจัดทำดัชนีที่นำเสนอนี้อาศัยคุณสมบัติ "ความเฉพาะตัว" ของสตริงซึ่งคือ จำนวนครั้งของสตริงที่ปรากฏเป็นส่วนหนึ่งของคำในพจนานุกรม ขั้นตอนวิธีการจัดทำดัชนีแบ่งออกเป็นสามขั้นตอนคือ (1) หารายการของสตริงย่อยของข้อความที่ประกอบกันเป็นข้อความเดิมได้ โดยมีผลรวมของค่าของฟังก์ชัน (ที่มีค่าแปรตามค่าเฉพาะตัว) น้อยที่สุด (2) หาสตริงย่อยจากผลลัพธ์ที่ได้ในขั้นตอนแรกที่มีโอกาสสูงที่จะเกิดจากความผิดพลาดในข้อความ โดยพิจารณาจากค่าความเฉพาะตัวของสตริงย่อยที่เกินเกณฑ์ที่กำหนดไว้ และ (3) หาคำในพจนานุกรมที่ใกล้เคียงกับคำหาได้จากการรวมสตริงย่อยของผลลัพธ์ในขั้นตอนที่สองกับสตริงข้างเคียงในข้อความ มาเป็นคำเพิ่มเติมในการจัดทำดัชนี จากผลการทดลองพบว่าสามารถเพิ่มความสมบูรณ์ให้กับดัชนีเดิมซึ่งไม่พิจารณาความผิดพลาดจาก 87% เป็น 97% ในขณะที่ลดความแม่นยำของดัชนีเดิมจาก 83% ลงเป็น 60%