การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นเกี่ยวกับข้อบกพร่องในการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาผู้ใหญ่สายสามัญ แบบชั้นเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย กรมการศึกษานอกโรงเรียน กรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่าง เป็นครูผู้สอนวิชาภาษาอังกฤษ และนักศึกษาผู้ใหญ่ที่เลือกวิชาภาษาอังกฤษ ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย วิธีเรียนแบบชั้นเรียน ได้ครูผู้สอนจำนวน25 คน นักศึกษา 321 คน โดยเลือกแบบเจาะจงจากโรงเรียนผู้ใหญ่สังกัดศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน กรุงเทพมหานคร 4 ศูนย์ ได้โรงเรียนที่เป็นกลุ่มตัวอย่าง 9 โรงเรียนเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามวิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ความคิดเห็นของครูเกี่ยวกับข้อบกพร่องในการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาผู้ใหญ่ พบว่า ข้อบกพร่องที่พบมาก คือ ไม่สามารถเขียนประโยคภาษาอังกฤษ โดยใช้โครงสร้างไวยากรณ์ที่ซับซ้อนได้ รองลงมา คือ ไม่สามารถเขียนประโยค และข้อความสั้นๆ ตามแนวคิดของตนเองได้ ข้อบกพร่องที่อยู่ในระดับน้อย คือ ไม่สามารถใช้เครื่องหมายวรรคตอนในประโยคคำถามได้ 2. ความคิดเห็นของนักศึกษาเกี่ยวกับข้อบกพร่องในการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาผู้ใหญ่ พบว่า ข้อบกพร่องที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ไม่สามารถเขียนประโยคภาษาอังกฤษโดยใช้โครงสร้างไวยากรณ์ที่ซับซ้อนได้ รองลงมาคือ ไม่สามารถเขียนเรียงความจากเรื่องที่กำหนดให้ได้ และข้อบกพร่องที่พบน้อยคือ ไม่สามารถใช้ fullstop (.) เมื่อจบประโยค 3. นักศึกษาผู้ใหญ่เพศชายมีข้อบกพร่องในการเขียนภาษาอังกฤษมากกว่าเพศหญิง 4. นักศึกษาผู้ใหญ่ที่เรียนภาษาอังกฤษต่ำกว่า 5 ปี และสูงกว่า 5 ปี มีข้อบกพร่องในการเขียนภาษาอังกฤษไม่แตกต่างกัน 5. นักศึกษาผู้ใหญ่ที่ทำงานมีข้อบกพร่องในการเขียนภาษาอังกฤษมากกว่านักศึกษาที่ไม่ได้ทำงาน