การวิจัยครั้งนี้มุ่งที่จะทำการพัฒนา และการทดลองเพื่อหาโมเดลทางคณิตศาสตร์เพื่อใช้ในการทำนายน้ำหนักกระสอบที่เหมาะสมตลอดจนเวลาที่สามารถแบกกระสอบข้าวที่ระดับน้ำหนักที่กำหนดได้อย่างต่อเนื่อง โดยใช้เกณฑ์ทางสรีรวิทยาที่ 30%(...)o(,2) max ของค่า VO2 ของแต่ละคน ผลตอบสนองทางสรีรวิทยาที่ใช้ในการวิจัยนี้ได้แก่ อัตราการเต้นของหัวใจ อัตราการใช้ออกซิเจนซึ่งผลการตอบสนองเหล่านี้จะแปรผันตามน้ำหนักกระสอบและรูปแบบในการแบกกระสอบข้าวสาร โดยในการพิจารณาถึงน้ำหนักกระสอบและระยะเวลาแบกต่อเนื่องที่เหมาะสมนั้น ได้พิจารณาจากความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระต่อไปนี้คือน้ำหนักตัว ความจุปอด อัตราการเต้นของหัวใจขณะพัก อายุ ข้อมูลทางด้านการวัดสัดส่วนร่างกายและค่ากำลังสถิตของกล้ามเนื้อส่วนต่างๆ โดยการกำหนดน้ำหนักกระสอบและระยะเวลาที่แบกต่อเนื่องนั้น อิงตามเกณฑ์ 30% (...)o(,2) max ในการทดลอง จ้างคนงานชายจำนวน 10 คนที่มีอายุระหว่าง 25-42 ปี ซึ่งปัจจุบันได้ทำการแบกกระสอบข้าวสารอยู่เป็นอาชีพ โมเดลที่ใช้ในการทำนายน้ำหนักและระยะเวลาแบกที่เหมาะสมถูกพัฒนาจากเทคนิคการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธี Backward Multiple Linear Regression ซึ่งโมเดลทั้งหมดได้รับการทดสอบความถูกต้องอีกครั้งโดยนำผู้ถูกทดลองที่มีอาชีพแบกกระสอบจำนวน 1 คนมาทำการทดลองในรูปแบบเดิมอีก โดยผลปรากฎว่าโมเดลทั้งหมดสามารถทำนายน้ำหนัก และระยะเวลาที่สามารถแบกได้เป็นไปตามเกณฑ์ 30% (...)o(,2) max ผลการศึกษาพบว่า น้ำหนักกระสอบที่เหมาะสมในการทดลองครั้งนี้เป็น 100 กิโลกรัม (ค่าเฉลี่ยที่92 กิโลกรัม) และระยะเวลาที่สามารถแบกได้ที่ระดับน้ำหนัก 25, 55, 100 และ 125 กิโลกรัม เป็น14.75, 1.75, 0.5 และ 0.375 นาที ตามลำดับ