วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การเข้ารหัสเลขคณิต (arithmetic coding) เป็นการเข้ารหัสแบบพิจารณาบริบทที่มีประสิทธิภาพด้านค่าอัตราส่วนการบีบอัด (compression ratio: CR) สูงวิธีหนึ่ง อีกทั้งยังเป็นการเข้ารหัสหรือการบีบอัดที่ไม่มีการสูญเสีย (lossless compression) จึงได้รับความนิยมในการบีบอัดไฟล์ข้อมูลที่เป็นทั้งตัวหนังสือ และรูปภาพ การปรับปรุงค่าอัตราส่วนการบีบอัดได้มีการค้นคว้าและวิจัยด้วยวิธีการต่างๆ เช่น การแปลงข้อมูลนำเข้าให้อยู่ในรูปที่เหมาะสม (preprocessing transformation) การประมาณค่าความน่าจะเป็นของสัญลักษณ์ด้วยฟังก์ชันการกระจายของเกาส์ การใช้ต้นแบบที่ปรับเปลี่ยนค่าความน่าจะเป็นได้ และ การใช้ทฤษฎีของเบย์ เป็นต้น ซึ่งค่าความน่าจะเป็นเริ่มต้นที่ได้ยังไม่มีความเหมาะสม สามารถปรับปรุงค่าความน่าจะเป็นเริ่มต้นนั้น เพื่อเพิ่มค่าความสามารถในการบีบอัดได้ งานวิจัยนี้ได้นำเสนอเทคนิคในการเพิ่มค่าอัตราส่วนการบีบอัดของการเข้ารหัสเลขคณิตส่วนเพิ่มขึ้นที่สามารถปรับเปลี่ยนค่าความน่าจะเป็นได้ (Incremental Adaptive Arithmetic Coding: IAAC) ในหลายเทคนิคด้วยกัน คือ การประมาณค่าความน่าจะเป็นเริ่มต้นของสัญลักษณ์ด้วยการจัดกลุ่มความน่าจะเป็น (probability clustering) การประมาณค่าความน่าจะเป็นเริ่มต้นของสัญลักษณ์ด้วยการกระจายแบบไวบูลล์ (Weibull distribution) การลดความแตกต่างของค่าความน่าจะเป็นของสัญลักษณ์ (gap reducing) ที่มีความถี่สูงสุดและความถี่ต่ำสุดให้น้อยลง และการลดทอนสัญลักษณ์ที่ไม่ปรากฏ (elimination of unused symbols) รวมถึงการพิจารณาการแบ่งไฟล์ออกเป็นส่วนๆ (file partitioning) เมื่อพบว่าค่าอัตราส่วนการบีบอัดในขณะนั้นมีค่าคงที่หรือมีค่าลดลง ผลการทดลองเมื่อนำเทคนิคที่นำเสนอไปเข้ารหัสกับไฟล์ในคลังข้อมูลแคลการี คลังข้อมูลแคนเทอเบอร์รีขนาดใหญ่ และไฟล์นิทานภาษาอังกฤษนั้น ให้ผลการปรับปรุงค่าอัตราส่วนการบีบอัดที่ดีขึ้นที่ดีที่สุดสำหรับคลังข้อมูลแคลการีเพิ่มขึ้นถึง 3.8404% และไฟล์นิทานภาษาอังกฤษเพิ่มขึ้นถึง 1.2840% เมื่อเทียบกับการเข้ารหัสเลขคณิตส่วนเพิ่มขึ้นที่สามารถปรับเปลี่ยนค่าความน่าจะเป็นได้ที่กำหนดให้ความน่าจะเป็นเริ่มต้นของแต่ละสัญลักษณ์เท่ากัน