การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของการสอนทักษะกีฬาวอลเลย์บอลของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนประถมนนทรี จำนวน 45 คน แบ่งเป็นกลุ่มทักษะกีฬาสูง กลุ่มทักษะกีฬาปานกลาง และกลุ่มทักษะกีฬาต่ำ กลุ่มละ 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบทดสอบทักษะกีฬาวอลเลย์บอล และแบบสำรวจอัตมโนทัศน์ เก็บรวบรวมข้อมูล ก่อนการทดลอง หลังการทดลองในสัปดาห์ที่ 4 และสัปดาห์ที่ 8 ใช้สถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียวชนิดวัดซ้ำ (One-Way ANOVARepeated Measures) วิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมแบบทางเดียว (One-Way Analysisof Covariance) และทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่โดยวิธีของตูกี (Tukey) ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ทั้งสามกลุ่ม มีค่าเฉลี่ยคะแนนทักษะกีฬาวอลเลย์บอลหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง และระหว่างการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 กลุ่มทักษะกีฬาสูง มีค่าเฉลี่ยหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองและระหว่างการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 กลุ่มทักษะกีฬาปานกลางและกลุ่มทักษะกีฬาต่ำ มีค่าเฉลี่ยก่อนการทดลอง ระหว่างการทดลอง และหลังการทดลอง ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. เมื่อเปรียบเทียบความแตกต่างค่าเฉลี่ยคะแนนทักษะกีฬาวอลเลย์บอล หลังการทดลองระหว่างกลุ่มนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่มีระดับความสามารถทางทักษะสูง ปานกลาง และต่ำมีค่าเฉลี่ยแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. เมื่อเปรียบเทียบความแตกต่างค่าเฉลี่ยคะแนนอัตมโนทัศน์หลังการทดลอง ระหว่างกลุ่มนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่มีระดับความสามารถทางทักษะสูง ปานกลาง และต่ำมีค่าเฉลี่ยแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05