วัตถุประสงค์สูงสุดของโครงการวิจัยนี้แบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอนคือ หนึ่ง ศึกษาปัจจัยที่เหมาะสมในการตรึงรูปเอนไซม์ไลเปสจาก Candida cylindracea บนเรซินแลกเปลี่ยนไอออน เพื่อใช้เป็นตัวเร่งในปฏิกิริยาทรานเอสเทอริฟิเคชั่นของเรซิมิกเมนทอลและเฮกซิลอะซิเตตเป็นปฏิกิริยาต้นแบบ สอง ศึกษาหาค่าตัวแปรทางจลนพลศาสตร์ของเอนไซม์ตรึงรูป และสาม ศึกษาถึงผลกระทบของอัตราการไหลในการป้อนสับเสตรทเข้าสู่หอปฏิกรณ์แบบแพคเบด ดังนั้นการทดลองจึงถูกแบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอนคือหนึ่งการหาสภาวะที่เหมาะสมสำหรับการตรึงเอนไซม์ พบว่าสภาวะที่เหมาะสมคือ เวลาที่ใช้ในการตรึงรูปเท่ากับ 5 ชั่วโมง, ความเข้มข้นของเอนไซม์ ไลเปสเริ่มต้นในสารละลายบัฟเฟอร์เท่ากับ 15 กรัมต่อลิตร และค่าความเป็นกรด-ด่าง เท่ากับ 7.0 สอง การหาตัวแปรทางจลนพลศาสตร์ของเอนไซม์ตรึงรูป พบว่ากลไกการเกิดปฏิกิริยาเป็นกลไกแบบปิงปอง ไบ-ไบ ซึ่งสามารถคำนวณค่าตัวแปรทางจลนพลศาสตร์ได้คือ V(,max)=83.33(...)mol.hr('-1)g-enz('-1), k(,A)=85.58 mM, k(,B)=480 mM ซึ่งสามารถเขียนเป็นสมการอัตราการเกิดปฏิกิริยาได้ดังนี้ V = 83.33[A][B](,480[A]+85.58[B]+[A][B]และสาม การหาอัตราการไหลที่เหมาะสมในการป้อนสับเสตรทเข้าสู่หอปฏิกรณ์แบบแพคเบดและเสถียรภาพในการทำงานของเอนไซม์ตรึงรูป พบว่าอัตราการไหลเวียนที่เหมาะสม คือ70 มิลลิลิตรต่อนาที และเอนไซม์ตรึงรูปมีเสถียรภาพที่ดีโดยสูญเสียอัตราการเกิดปฏิกิริยาจำเพาะเพียงร้อยละ 24 หลังจากเร่งปฏิกิริยาอย่างต่อเนื่องในหอปฏิกรณ์แบบแพคเบดเป็นเวลา 10 วันโดยมีค่าครึ่งชีวิตเท่ากับ 25 วัน