วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนากรรมวิธีการหาขอบเขตพยางค์ที่มีประสิทธิภาพสำหรับคำพูดต่อเนื่องภาษาไทย ในระบบรู้จำคำโดดการหาขอบเขตคำส่วนใหญ่นิยมใช้พลังงานของสัญญาณเสียงพูด สำหรับงานวิจัยนี้การหาขอบเขตพยางค์ของคำพูดต่อเนื่อง จะใช้คุณลักษณะพลังงาน อัตราการตัดผ่านช่วงกำหนด ความถี่มูลฐาน และระยะเวลา ของสัญญาณเสียงพูด มาใช้ในการพิจารณาหาขอบเขตพยางค์ โดยมีความถูกต้องในการตัดแบ่งพยางค์อย่างน้อยร้อยละ 90 โดยทำการพัฒนาและทดสอบกรรมวิธีการหาขอบเขตพยางค์กับคำพูดต่อเนื่องจำนวน 1,275 ประโยค จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน28 คน เป็นเพศชาย 15 คน และหญิง 13 คน ทำการแบ่งประโยคทดสอบออก 3 ชุดคือชุดทดสอบที่ 1 เป็นเสียงพูดครั้งที่หนึ่งของผู้พูด 8 คน จำนวน 282 ประโยค ชุดทดสอบที่ 2 เป็นเสียงพูดครั้งที่สองของผู้พูดในชุดทดสอบที่ 1 จำนวน 284 ประโยค และชุดทดสอบที่ 3 จำนวน 709 ประโยค จากผู้พูด 20 คน โดยในแต่ละประโยคประกอบด้วยคำศัพท์ซึ่งรอยต่อระหว่างพยางค์มีความกำกวมในการกำหนดขอบเขตพยางค์ทางโครงสร้างสัทวิทยา จำนวน 18 คู่ 36 ประโยค ผลการทดสอบกรรมวิธีพลังงานเฉลี่ยร่วมกับอัตราการตัดผ่านระดับกำหนดได้อัตราความถูกต้องเฉลี่ยร้อยละ 89.54 และกรรมวิธีพลังงานเฉลี่ยร่วมกับอัตราการตัดผ่านระดับกำหนดและความถี่มูลฐานได้อัตราความถูกต้องเฉลี่ยร้อยละ 91.05