งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์หลักที่จะแสดงให้เห็นว่า การศึกษาการแปรของวรรณยุกต์ในภาษาไทยถิ่นจากคำพูดต่อเนื่อง ได้ผลดีกว่าการศึกษาจากคำเดียวและต้องการที่จะเสนอแนวการศึกษาวรรณยุกต์จากคำพูดต่อเนื่องด้วยงานวิจัยนี้เลือกศึกษาที่ตำบลไร่สะท้อน อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรีโดยใช้ผู้บอกภาษา 1 คน ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยมี 2 ประเภท คือ ข้อมูลที่เป็นคำพูดต่อเนื่องซึ่ง เก็บจากการสนทนาของผู้บอกภาษากับผู้วิจัย และชาวบ้านอื่นอีก 2-3 คนและข้อมูลที่เป็นคำเดี่ยว ซึ่งเก็บข้อมูลมาโดย ใช้คำที่เลือกมาจากคำพูดต่อเนื่องตามเกณฑ์ที่ตั้งไว้ และเก็บข้อมูลใช้วิธีการถาม-ตอบ เช่นเดียวกับงานที่ ผ่านมา ในการวิเคราะห์รูปของวรรณยุกต์ผู้วิจัยใช้เครื่อง DSP Sona-GraphWorkstation Model 5500 และใช้โปรแกรม Excel Version 5 ช่วยในการแปลงผลให้เป็นกราฟเส้น ผลการวิจัยพบว่า วรรณยุกต์ในคำพูดต่อเนื่องมีรูปแบบที่หลากหลายมากกว่าในคำเดี่ยวมาก และรูปแปรที่ได้จากคำพูดต่อเนื่องเหล่านั้น น่าจะครอบคลุมสำเนียงภาษาถิ่นที่ศึกษาได้ดีกว่ารูปแปรที่ได้จากคำเดี่ยวเพียงอย่างเดียว แนวการศึกษาวรรณยุกต์จากคำพูดต่อเนื่อง ที่ผู้วิจัยเสนอคือชั้นแรกต้องศึกษาระบบของวรรณยุกต์ของภาษาถิ่นนั้นก่อนด้วยการฟัง โดยใช้รายการคำทดสอบวรรณยุกต์และด้วยเครื่องวิเคราะห์เสียง โดยใช้คำชุดเทียบเสียงชั้นที่สอง เก็บข้อมูลคำพูดต่อเนื่องจากการสนทนาปกติ ชั้นที่สาม นำบทสนทนานั้นมาวิเคราะห์ด้วยการฟังเพื่อเลือกคำและพยางค์ที่เหมาะสม เพื่อที่จะนำไปวิเคราะห์ด้วยเครื่องวิเคราะห์ต่อไป ชั้นที่สี่ เป็นชั้นของการเสนอผล ซึ่งควรใช้แผนภูมิกราฟเส้น 2 ประเภท ได้แก่ กราฟแสดงทุกวรรณยุกต์ ในแต่ละปริบท และกราฟแสดงวรรณยุกต์เดียวกันในทุกปริบท