การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบตัวประมาณค่าพารามิเตอร์แสดงตำแหน่งและพารามิเตอร์แสดงสเกล เมื่อข้อมูลมีการแจกแจงแบบปกติที่มีค่าผิดปกติ ในที่นี้ทำการศึกษาตัวประมาณ คือ ตัวประมาณที่มีความแกร่ง ตัวประมาณที่ได้จากวิธีบูตสแตรป และตัวประมาณที่ไม่เอนเอียง เกณฑ์ที่ใช้ในการเปรียบเทียบคือค่าเฉลี่ยความคลาดเคลื่อนกำลังสอง (MSE) การเปรียบเทียบกระทำภายใต้ข้อมูลที่มีค่าผิดปกติ 2 ระดับ คือ ข้อมูลมีค่าผิดปกติระดับไม่รุนแรง และข้อมูลมีค่าผิดปกติระดับรุนแรง กำหนดขนาดตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเท่ากับ 20, 30, 50 และ 70สัดส่วนการปลอมปนเท่ากับ 0.05, 0.10, 0.15 และ 0.20 และใช้การจำลองข้อมูลโดยเทคนิคมอนติคาร์โลกระทำซ้ำ 500 รอบ ในแต่ละสถานการณ์ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. เมื่อข้อมูลมีค่าผิดปกติระดับไม่รุนแรง ในการประมาณค่าพารามิเตอร์แสดงตำแหน่ง เมื่อข้อมูลมีการแจกแจงแบบปกติปลอมปนในตำแหน่งพบว่า ตัวประมาณค่าที่มีความแกร่งและตัวประมาณที่ไม่เอนเอียงมีค่า MSE ใกล้เคียงกัน แต่เมื่อข้อมูลมีการแจกแจงแบบปลอมปนในสเกลพบว่า ตัวประมาณค่าที่มีความแกร่งและตัวประมาณที่ได้จากวิธีบูตสแตรปมีค่า MSE ใกล้เคียงกันสำหรับการประมาณค่าพารามิเตอร์แสดงสเกล พบว่าตัวประมาณค่าที่มีความแกร่งมีค่าMSE ต่ำสุด 2. เมื่อข้อมูลมีค่าผิดปกติระดับรุนแรง ในการประมาณค่าพารามิเตอร์แสดงตำแหน่ง พบว่าตัวประมาณค่าที่มีความแกร่งมีค่า MSE ต่ำสุดในทุกสถานการณ์ที่ศึกษา สำหรับการประมาณค่าพารามิเตอร์แสดงสเกล โดยทั่วไปตัวประมาณค่าที่มีความแกร่งมีค่า MSE ต่ำสุดในทุกสถานการณ์ที่ศึกษา