งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสัมพันธระหว่างการอ่านหนังสือการ์ตูนกับการใช้ภาษาและความคิดสร้างสรรค์ โดยนำผลคะแนนจากการทดสอบทักษะการเขียน, การใช้ภาษาอย่างเป็นเหตุเป็นผล และความคิดสร้างสรรค์มาเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มผู้อ่านหนังสือการ์ตูนปริมาณมากกับน้อย กลุ่มละ 40 คน นอกจากนี้ยังมีการเปรียบเทียบภายในกลุ่มผู้อ่านหนังสือการ์ตูนปริมาณมาก โดยแบ่งเป็นกลุ่มผู้อ่านหนังสือการ์ตูนปริมาณมากและอ่านติดต่อกันเป็นประจำกับกลุ่มผู้อ่านหนังสือการ์ตูนปริมาณมากแต่อ่านไม่ติดต่อกันเป็นประจำ ผลการวิจัยมีดังนี้: 1. กลุ่มผู้อ่านหนังสือการ์ตูนปริมาณมากและน้อยมีทักษะการเขียนไม่แตกต่างกัน แต่มีรูปแบบการใช้ภาษาอย่างเป็นเหตุเป็นผล แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.1 2. กลุ่มผู้อ่านหนังสือการ์ตูนปริมาณมากและน้อยมีความคิดสร้างสรรค์ แตกต่างกัน 3. กลุ่มผู้อ่านหนังสือการ์ตูนปริมาณมากและอ่านติดต่อกันเป็นประจำกับกลุ่มผู้อ่านหนังสือการ์ตูนปริมาณมากแต่อ่านไม่ติดต่อกันเป็นประจำ ไม่มีความแตกต่างกันในทุกด้าน