การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของกิจกรรมการคิดอเนกนัยที่มีต่อพัฒนาการในด้านความคิดสร้างสรรค์ของเด็กไทยวัย 5-6 ปีกลุ่มตัวอย่างเป็นเด็กนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2 ในปีการศึกษา 2538 ของโรงเรียนอนุบาลวัดปรินายกจำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมใช้วิธีการศึกษาแบบ Pretest - Posttest Control Group Design และใช้แบบสอบวัดความคิดสร้างสรรค์ของทอแรนซ์ชนิดที่เป็นรูปภาพที่ได้รับการศึกษาและปรับไปใช้กับเด็กไทย (อารี รังสินันท์, 2522) เป็นเครื่องมือสำหรับการทดลอง กลุ่มทดลองเป็นกลุ่มที่ได้รับกิจกรรมการคิดอเนกนัก ในขณะที่กลุ่มควบคุมได้รับกิจกรรมจากโรงเรียนตามปกติหลังการทดลองผู้วิจัยนำแบบสอบวัดความคิดสร้างสรรค์ฉบับเดิมไปทดสอบในกลุ่มตัวอย่างทั้ง 2 กลุ่มอีกครั้ง และนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ความแตกต่างของคะแนนความคิดสร้างสรรค์โดยการทดสอบค่าที่ ผลการวิจัยพบว่า 1. เด็กที่ได้รับกิจกรรมการคิดอเนกนัยมีความคิดสร้างสรรค์ด้านความคิดคล่อง ความคิดริเริ่ม ความคิดยืดหยุ่น และความคิดละเอียดลออ เพิ่มขึ้นกว่าเดิมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. เด็กกลุ่มทดลองมีความคิดสร้างสรรค์ด้านความคิดคล่อง ความคิดริเริ่มความคิดยืดหยุ่น และความคิดละเอียดลออ สูงกว่าเด็กในกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01