การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาถึงหน้าที่ที่แท้จริงของนิตยสาร รวมทั้งวิเคราะห์ปัจจัยที่เข้ามาเกี่ยวข้องในการกำหนดเนื้อหาของนิตยสาร และเพื่อศึกษามิติแห่งการบริโภคของกลุ่มเป้าหมายแต่ละกลุ่มของนิตยสารผู้หญิง โดยเลือกศึกษาจากนิตยสาร 3 ฉบับคือ นิตยสารดิฉัน แพรวสุดสัปดาห์และขวัญเรือน ด้วยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา และการสัมภาษณ์ผู้ผลิต โดยอาศัยทฤษฎีเชิงตรรกวิทยาการบริโภคของโบดริยาร์ดเป็นกรอบแนวคิด ผลการวิจัยพบว่า หน้าที่ปัจจุบันของนิตยสารผู้หญิงนอกจากจะให้ความรู้และความบันเทิงแล้ว ยังทำหน้าที่เป็นพื้นที่ในการให้บริการธุรกิจโฆษณา และกลายเป็นสื่อถ่ายทอดและหล่อหลอมแบบแผนการบริโภคให้กับผู้อ่านแต่ละกลุ่ม สำหรับปัจจัยที่เข้ามามีส่วนในการช่วยกำหนด เนื้อหาของนิตยสารแบ่งได้เป็น ปัจจัยภายใน อันได้แก่ (1) รูปแบบการเป็นเจ้าของบริษัท ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่สุด (2) บุคลากรประจำกองบรรณาธิการในส่วนปัจจัยภายนอก ได้แก่ (1) โฆษณา (2) สภาพสังคมในแต่ละช่วงเวลา (3) ผู้รับสาร (4) สภาพเศรษฐกิจ และ (5) คู่แข่ง ทางด้านมิติการบริโภคพบว่า นิตยสารดิฉันและแพรวสุดสัปดาห์ ต่างบรรจุคุณค่าทางด้านสัญญะมากที่สุด (ดิฉัน 36.80%แพรวสุดสัปดาห์ 33.96%) สำหรับขวัญเรือนมีคุณค่าทางด้านอรรถประโยชน์มากที่สุด (37.60%) แต่ในลำดับที่สองของขวัญเรือนได้บรรจุคุณค่าเชิงสัญญะในปริมาณที่ใกล้เคียงกับอีก2 ฉบับ คือ 28.00% นี้จึงนำมาสู่ข้อสรุปได้ว่า มิติการบริโภคที่ปรากฎในนิตยสารผู้หญิงจึงไม่ได้มีเพียงคุณค่าเชิงอรรถประโยชน์เท่านั้นหากแต่ยังบรรจุคุณค่าทางด้าน "สัญญะ" ซึ่งมีบทบาทเพิ่มมากขึ้นในสังคมปัจจุบัน