การศึกษานี้ ตั้งขึ้นจากข้อสมมุติฐานที่ว่า เกษตรกรผู้ยากไร้ส่วนใหญ่เป็นผู้ที่หลีกเลี่ยงความเสี่ยงอันเกิดจากการผันแปรของรายได้ที่คาดหวัง การตัดสินใจในการวางแผนการปลูกพืชขึ้นอยู่กับรายได้ที่คาดหวังและทัศนคติที่มีต่อความเสี่ยง รวมทั้งกลไกลของรัฐสามารถที่จะช่วยลดความเสี่ยงให้กับเกษตรกรผู้ยากไร้นั้นได้ดังนั้นวัตถุประสงค์ของการศึกษาในเรื่องนี้ ก็เพื่อที่จะทดสอบสมมุติฐานดังที่ได้กล่าวมาแล้ว โดยเลือกเกษตรกรของอำเภอกุสุมาลย์ จังหวัดสกลนคร เป็นกรณีศึกษา ไร่นา ตาม"โครงการสระน้ำเพื่อการเกษตร ตามพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาสยามบรมราชกุมารีฯ" ประกอบด้วย กิจกรรม 6 กิจกรรม ได้แก่ การปลูกข้าวเหนียวนาปี การปลูกข้าวเจ้านาปี การเลี้ยงปลาน้ำจืด การปลูกพืชสวนครัวการปลูกพืชให้ผลระยะกลาง และการเลี้ยงไก่พื้นเมือง วิธีการศึกษาได้แก่ การศึกษาพฤติกรรมการประกอบอาชีพการเกษตรของเกษตรกรและ จากแบบจำลองการตัดสินใจผลิตตามขอบเขตความเชื่อมั่นที่มีต่อผลตอบแทน (The Expeeted Gain-Confidence Limit) ประมาณการโดยวิธีให้ค่าเบี่ยงเบนจากค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด (Minimize of Total AbsoluteDeviation : MOTAD) รวมทั้ง ศึกษาบทบาทของรัฐเกี่ยวกับโครงการสระน้ำเพื่อ การเกษตร การศึกษานี้ได้ผลว่า 1) เกษตรกรเป็นผู้ที่มีพฤติกรรมที่หลีกเลี่ยงความเสี่ยง 2) การตัดสินใจทำการผลิตขึ้นอยู่กับรายได้ที่คาดหวัง ซึ่งสามารถลดความเสี่ยงด้วยการกระจายการผลิตประเภทต่าง ๆ ออกไป และ 3)ผลผลิตที่ได้ให้ผลเพียงพอต่อการบริโภคได้ครบทั้งปีและครบตามหลักโภชนาการ การศึกษานี้ได้ครอบคลุมไปถึงช่องการทางตลาดซึ่งได้พบว่าภาครัฐได้สนับสนุนกิจกรรมต่อไปนี้อย่างเข้มแข็ง ได้แก่ การส่งเสริมการรวมกลุ่ม ในรูปของสหกรณ์ เพื่อที่จะสร้างอำนาจต่อรองเพื่อลดความเสี่ยงและเพิ่มรายได้ให้กับเกษตรกร ผู้ทำวิจัยได้มองภาพของการศึกษานี้ ในลักษณะของเครื่องมือชนิดหนึ่งที่จะพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้ยากไร้ ดังนั้นโครงการเช่นนี้ควรที่จะได้ขยายไปสู่พื้นที่อื่นของประเทศต่อไป