การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแบบแผนการดำเนินชีวิตของผู้สูงอายุที่เป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด ด้านการยับยั้งความรุนแรงของโรค ด้านการส่งเสริมสุขภาพ และด้านการคงไว้ซึ่งการดำรงชีวิตที่มีความสุขและอยู่ในสังคมได้ด้วยดีและความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล การสนับสนุนจากครอบครัว กับแบบแผนการดำเนินชีวิตของผู้สูงอายุที่เป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้สูงอายุที่เป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด ที่รับการรักษาในคลินิคโรคหัวใจแผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จำนวน 120 รายเลือกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย โดยการจับสลากแบบไม่คืนที่ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์ข้อมูลส่วนบุคคล แบบสัมภาษณ์การสนับสนุนจากครอบครัว และแบบสัมภาษณ์แบบแผนการดำเนินชีวิตที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น และผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ค่าความเที่ยงของแบบสัมภาษณ์คือ 0.88 และ 0.73 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานค่าทดสอบไคสแควร์ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ค่าเฉลี่ยแบบแผนการดำเนินชีวิตของผู้สูงอายุที่เป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดโดยรวม มีค่าเท่ากับ 3.18 อยู่ในระดับเหมาะสมมาก ด้านการยับยั้งความรุนแรงของโรค ด้านการส่งเสริมสุขภาพ และด้านการคงไว้ซึ่งการดำรงชีวิตที่มีความสุขและอยู่ในสังคมได้ด้วยดี มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.14 3.35 และ 3.02ตามลำดับ อยู่ในระดับเหมาะสมมาก 2. ปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ ระดับการศึกษา เศรษฐานะไม่มีความสัมพันธ์กับแบบแผนการดำเนินชีวิตของผู้สูงอายุที่เป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. การสนับสนุนจากครอบครัวมีความสัมพันธ์ระดับปานกลางกับแบบแผนการดำเนินชีวิตของผู้สูงอายุที่เป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05