การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยายมีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาความสัมพันธ์และความสามารถในการทำนายของระยะเวลาของการดูแล จำนวนครั้งของการเข้าพักรักษาในโรงพยาบาล การสนับสนุนจากครอบครัว ความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย ต่อการปรับตัวของผู้ดูแลผู้ติดเชื้อเอชไอวี โดยใช้ทฤษฎีความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วยของมิเชลเป็นกรอบแนวคิดในการวิจัย กลุ่มตัวอย่างคือผู้ดูแลผู้ติดเชื้อเอชไอวีขณะนอนรักษาตัวอยู่ที่แผนกผู้ป่วยในโรงพยาบาลนครปฐม โรงพยาบาลกำแพงแสน โรงพยาบาลสามพรานโรงพยาบาลดอนตูม จำนวน 100 ราย โดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามการสนับสนุนจากครอบครัวแบบสอบถามความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย แบบสอบถามการปรับตัว ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ หาความเที่ยงโดยวิธีของครอนบาค ได้ค่าเท่ากับ.88, .85 และ .85 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานหาความสัมพันธ์โดยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า 1. การปรับตัวของผู้ดูแลผู้ติดเชื้อเอชไอวี อยู่ระดับปานกลาง ((-,X)=3.16) 2. ระยะเวลาของการดูแลและการสนับสนุนจากครอบครัว มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการปรับตัวของผู้ดูแลผู้ติดเชื้อเอสไอวี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r=.274,r=.856 ตามลำดับ) 3. จำนวนครั้งของการเข้าพักรักษาในโรงพยาบาลและความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วยมีความสัมพันธ์ทางลบกับการปรับตัวของผู้ดูแลผู้ติดเชื้อเอชไอวี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r=-.420, r=-.722 ตามลำดับ) 4. การสนับสนุนจากครอบครัวและความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย สามารถร่วมกันทำนายการปรับตัวของผู้ดูแลผู้ติดเชื้อเอชไอวีได้ร้อยละ 79 (R('2) = .790) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีสมการทำนายในรูปคะแนนมาตรฐาน ดังนี้ Z(+,ข)(,การปรับตัว) = .664Z(,การสนับสนุนจากครอบครัว) -.307Z(,ความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย)