| ชื่อเรื่อง | : | ผลของเทคนิคช่วยจำต่อการระลึกถึงภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์ |
| นักวิจัย | : | บุหงา ชัยสุวรรณ |
| คำค้น | : | EXPERIMENT , MNEMONIC DEVICES , UNEXPECTED VISUAL , MEMORY , FREE RECALL , CUED RECALL , ADVERTISING , TELEVISION COMMERCIAL |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2540 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082540000611 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การวิจัยเชิงทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของเครื่องช่วยจำ (Mnemonic Devices) โดยเลือกเฉพาะในส่วนของภาพที่ไม่คาดคิดมาก่อนต่อการสร้างการระลึกถึงชิ้นงานและตราสินค้าของภาพยนตร์โฆษณา โดยอาศัยแนวคิดเรื่องเครื่องช่วยจำ(Mnemonic Devices) ของ Higbee (1977) Francis (1981)และ Robert (1997) และทฤษฎี Flasbulb Memories ของ Brownและ Kulik (1977) มีสมมติฐานดังนี้ 1. โฆษณาทดลองที่ใช้ภาพ Mnemonic Devices จะทำให้ผู้เข้ารับการวิจัยเกิดการระลึกถึงชิ้นงานโฆษณา ได้มากกว่าโฆษณาที่ตัดภาพ Mnemonic Devices ออกแล้ว ทั้งในการวัดระดับการระลึกเสรีและการระลึกตามตัวแนะ 2. โฆษณาทดลองที่ใช้ภาพ Mnemonic Devices จะทำให้ผู้เข้ารับการวิจัยเกิดการระลึกถึงภาพของโฆษณา ได้มากกว่าโฆษณาที่ตัดภาพ Mnemonic Devices ออกแล้ว ทั้งในการวัดระดับการระลึกเสรีและการระลึกตามตัวแนะ 3. โฆษณาทดลองที่ใช้ภาพ Mnemonic Devices จะทำให้ผู้เข้ารับการวิจัยเกิดการระลึกถึงตรายี่ห้อสินค้าของโฆษณา ได้มากกว่าโฆษณาที่ตัดภาพ Mnemonic Devices ออกแล้ว ทั้งในการวัดระดับการระลึกเสรีและการระลึกตามตัวแนะ การศึกษากระทำโดยการทดลองกับผู้เข้ารับการทดลอง 40 คนซึ่งแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ได้ชมโฆษณาที่ได้รับการตรวจสอบแล้วว่ามีการใช้ภาพที่ไม่คาดคิดมาก่อน และกลุ่มผู้ที่ได้ชมโฆษณาเรื่องเดียวกันแต่ตัดภาพที่ไม่คาดคิดมาก่อนออก แล้วจัดให้ผู้เข้ารับการทดลองตอบแบบทดสอบเพื่อวัดความจำทั้งในส่วนการระลึกเสรีและการระลึกตามตัวแนะ การวิเคราะห์ผลการวิจัยทางสถิติทดสอบความแตกต่างระหว่างสัดส่วน (Chi-square) และสถิติทดสอบความแตกต่างระหว่างคะแนนเฉลี่ย (t-test) ไม่พบความแตกต่างอย่างนัยสำคัญกระนั้นก็ตามการวิจัยครั้งนี้มีผลให้เกิดการเรียนรู้ในแง่ของทฤษฎีเกี่ยวกับ Mnemonic Devices และยังไม่่ควรสรุปว่า MnemonicDevices ไม่มีผลต่อผลการระลึกถึงภาพยนต์โฆษณาเสียเลยทีเดียวเนื่องจากยังมีข้อจำกัด คือ ภาพที่ไม่คาดคิดก่อนนั้นอาจมีระดับของความไม่คาดคิดมาก่อนไม่มากเพียงพอ ในการสร้างความแตกต่าง หรือทำให้เกิด Flashbulb Memories ได้ ปัญหาการสื่อสารต่างวัฒนธรรม ปัญหาความแตกต่างระหว่างกลุ่มเป้าหมายของภาพยนตร์โฆษณาและกลุ่มตัวอย่าง และการวิจัยครั้งนี้ที่จัดให้ผู้เข้ารับการทดลองชมโฆษณาเพียงครั้งเดียว ในขณะที่ในชีวิตจริงผู้ชมมักได้รับชมโฆษณาชิ้นนั้นๆ มากกว่า 1 ครั้ง ตลอดจนจำนวนกลุ่มตัวอย่างในการทดลองครั้งนี้ อาจจะไม่มากเพียงพอที่จะทำให้ยืนยันผลได้อย่างมั่นใจ ซึ่งควรมีการปรับปรุงข้อจำกัดนี้ในการวิจัยในอนาคต |
| บรรณานุกรม | : |
บุหงา ชัยสุวรรณ . (2540). ผลของเทคนิคช่วยจำต่อการระลึกถึงภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. บุหงา ชัยสุวรรณ . 2540. "ผลของเทคนิคช่วยจำต่อการระลึกถึงภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. บุหงา ชัยสุวรรณ . "ผลของเทคนิคช่วยจำต่อการระลึกถึงภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2540. Print. บุหงา ชัยสุวรรณ . ผลของเทคนิคช่วยจำต่อการระลึกถึงภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2540.
|
