ภายใต้ระบบลอยตัวรัฐบาลควรตรวจสอบหนี้ต่างประเทศอย่างใกล้ชิด ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้เสนอวิธีการ Value-at-Risk เพื่อวิเคราะห์มูลค่าปัจจุบันของการสูญเสียสูงสุดจากการจ่ายหนี้ต่างประเทศทางตรงคืนและเสนอวิธีการเลอกสกุลเงินที่เหมาะสมที่สุดเพื่อออกพันธะบัตรใหม่ให้มีความเสี่ยงต่ำที่สุด แบบจำลอง Analytical และ Monte CarloSimulation ถูกใช้เพื่อคำนวณมูลค่าปัจจุบัน และใช้วิธีDelVaR เพื่อแนะนำสกุลเงินที่เหมาะสม ในการศึกษาพบว่าก่อนปี พ.ศ. 2537 หนี้ต่างประเทศเป็นหนี้ระยะยาวและอยู่ภายใต้สกุลเงินดอลล่าร์สหรัฐและเยนญี่ปุ่น สำหรับหนี้ต่างประเทศที่มีอายุไถ่ถอนสั้นส่วนใหญ่กู้ในตลาดทุนในช่วงปี พ.ศ. 2537 และ 2538 ผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงระบบอัตราแลกเปลี่ยนในปี พ.ศ. 2540 ทำให้มูลค่าปัจจุบันของภาระหนี้เพิ่มขึ้น 47.61% และมูลค่าความเสี่ยงเพิ่มขึ้น 89.85% นอกจากนี้การศึกษายังพบว่า ในกรณีของการมีเสถียรภาพของอัตราแลกเปลี่ยนเงินสกุล Swiss Franceเป็นทางเลือกที่เหมาะสมที่สุดเพื่อที่จะลดมูลค่าความเสี่ยงโดยรวม อย่างไรก็ตามในกรณีของการไม่มีเสถียรภาพของอัตราแลกเปลี่ยน รัฐบาลไม่สามารถลดมูลค่าความเสี่ยงโดยการออกพันธะบัตรใหม่ได้ เพราะมันจะเพิ่มอย่างน้อย15 สตางค์ ของทุกหนึ่งบาทที่ออก โดยสรุปภายใต้ระบบอัตราแลกเปลี่ยนลอยตัว ความเสี่ยงของหนี้ต่างประเทศมีขนาดใหญ่ขึ้น และแบบจำลอง VaR มีประโยชน์อย่างมากในการใช้วิเคราะห์ความเสี่ยงดังกล่าว