การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิธีการติดตามและวิธีการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นจากการใช้ยาและผลของการดำเนินงานในการติดตามปัญหาที่พบในผู้ป่วยสูงอายุ ณ คลินิกผู้ป่วยสูงอายุ แผนกอายุรเวชกรรม โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า ระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2538 ถึง เมษายน 2539โดยใช้วิธีการติดตามปัญหาจากขั้นตอนของการใช้ยา เริ่มตั้งแต่การสั่งใช้ยาของแพทย์ การจ่ายยาจากห้องจ่ายยาการตอบสนองต่อยา และปัญหาการนำยาไปใช้ของผู้ป่วย แล้วนำมาจำแนกประเภทของปัญหาตามแนวความคิดของ Hassan และ Gan(1993) จากการศึกษาในผู้ป่วยสูงอายุจำนวน 150 ราย ที่มีอายุมากกว่า 60 ปีใช้ยามากกว่า 4 ขนาน พบปัญหาจากการใช้ยาในผู้ป่วยทั้งสิ้น 137 ราย คิดเป็น 91.3% ของผู้ป่วยที่ศึกษาพบปัญหาที่เกิดจากการใช้ยาทั้งหมด 412 ปัญหาจากจำนวนขนานยา 925 ขนาน ลักษณะของปัญหาที่พบมากที่สุด คือปัญหาการไม่ได้รับยาที่แพทย์สั่ง 155 ปัญหา (37.6%)ลำดับที่สองคือ ปัญหาการเกิดอาการไม่พึงประสงค์ จาการใช้ยา 121 ปัญหา (29.4%) ลำดับที่สามคือ ปัญหาการเกิดอัตรกิริยาระหว่างยา 40 ปัญหา (9.7%) ในส่วนของการดำเนินการกับปัญหาโดยเภสัชกร พบว่าป้องกันไม่ให้เกิดผลเสียได้180 ปัญหา (43.7%) แก้ไขได้ 105 ปัญหา (25.5%) เฝ้าระวังปัญหา 116 ปัญหา (28.1%) ปัญหาที่ไม่ได้รับการแก้ไข 5ปัญหา (1.2%) เมื่อทำการติดตามปัญหาผู้ป่วยหลังจากสัมภาษณ์ครั้งแรก พบปัญหาลดลงเหลือ 209 ปัญหา ในผู้ป่วย 103 รายจาก 150 ราย (ลดลง 50.3%) ในการติดตามผู้ป่วยครั้งที่ 2สามารถติดตามได้ 49 ราย พบปัญหา 74 ปัญหา ในผู้ป่วย 33ราย ซึ่งปัญหาทั้งหมดได้รับการแก้ไขตามความเหมาะสมกับผู้ป่วยแต่ละราย และพบว่าสาเหตุสำคัญของปัญหาที่พบเกิดจากตัวผู้ป่วยเองที่ยังขาดความรู้และความเข้าใจในการใช้ยาดังนั้นเมื่อเภสัชกรให้ความรู้และคำแนะนำต่างๆแก่ผู้ป่วยทำให้ปัญหาจากการใช้ยาลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ในการวิจัยครั้งนี้ ได้นำเอามโนทัศน์ของการให้การบริบาลทางเภสัชกรรมมาใช้ในการติดตามปัญหาจากการใช้ยาในผู้ป่วยสูงอายุทำให้สามารถค้นหาปัญหาจากการใช้ยาได้อย่างเหมาะสมตามวิธีที่กำหนด ช่วยแก้ไขและป้องกันอันตรายอันอาจจะเกิดขึ้นในผู้ป่วยสูงอายุ เพื่อให้มีการใช้ยาอย่างถูกต้องปลอดภัย และได้รับประโยชน์จากยามากที่สุด เป็นการเพิ่มคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยซึ่งเป็นเป้าหมายของการรักษา